Hoii Bloggers,
Hemeltje lief, haléluja en zut alors … ‘t is weer énorm gigantisch lang geleden dat ik mijn gezicht (of hersenspinsels) nog eens heb vertoond op deze blog
. ‘t Is gek: waar ik vorig jaar dingen zocht om de verveling tegen te gaan lijkt het nu alsof ik overspoeld wordt met mogelijkheden en kansen, met dingen die ik moet onthouden, organiseren, leren, … Ik heb het gevoel dat met het begin van dit schooljaar een massa nieuwe dingen in mijn voorheen doodgewone (en soms saaie) leventje zijn binnengewalst waar ik nu vollop van moet genieten en profiteren!
Nu ik voor mezelf even alles op een rijtje zet (daar is bloggen goed voor, gewoon alles eens bekijken vanuit een ander opzicht) valt het over het algemeen nog zeer goed mee, maar de laatste weken waren een overrompeling.
Eerst en vooral waren er op school een aantal zaken waar ik met mijn hoofd bij moest blijven. Er kruipt iets meer tijd dan ik verwacht had in Baloe, ook de GIP eist een deel van de aandacht (heb nog nooit zoveel over hoogbegaafde kinderen gelezen, bestudeerd en uitgetypt), de eerste stage is alweer gepasseerd, examens moesten geblokt en gemaakt worden, er werden ons een aantal leuke, maar grote werken voorgeschoteld, …
Daar kwam dan óók bij dat ik met mijn neus pijnlijk op de feiten werd gedrukt met de voorbije rapporten. Ze waren zéker niet slecht, maar bijzonder ONDER verwachting… Mijn punten konder er best mee door en brachten niet écht problemen met zich mee (voor de toekomst en dergelijke), maar ik tuimelde wel opeens bijna 10 procent naar beneden (Ooh jéé, shock voor mieke en co).
Bij deze heb ik dus ontdekt dat ik, ongeveer voor het eerst in heel mijn schoolloopbaan, moet wérken voor mijn punten. Dat ik moet voorbereiden, plannen en vooruit denken, niet na een kwartiertje kan zeggen dat ik iets ken en dan gezellig (?) achter de computer kruipen, dat ik wat minder vrije tijd heb (hoewel er best nog wel wat overblijft natuurlijk) … Na twee rapporten die dus minder goed waren dan gehoopt was het voor mij een heuse aanpassing om me toch maar eens aan mijn bureau te placeren (ik nestelde mij altijd op mijn bed, met mijn boeken ergens aan het andere einde en een pak koekjes ertussenin
) en te “blokken” … met resultaat gelukkig, want de resultaten van mijn examen mochten er wel zijn
Nog iets extra is dat ik nu ook werk in het weekend. Ik heb al een heleboel leuke plannen voor in de zomervakantie. Na de proclamatie (waarbij we hopelijk allemaal met een diploma naar huis huppelen … hout vasthouden) vertrek ik metéén met drie vriendinnen naar Frankrijk voor een weekje. ‘k Zit nu al met de bibbers, want ik ben nog nooit op die manier zonder mijn ouders op reis geweest. Ons Frans is bovendien meer een mengelingetje van mislukt Engels, een paar woordjes Duits en voor de rest vervormde Nederlandse zinsconstructies én onze kookkunsten (die we daar wel zullen moeten bovenhalen bij gebrek aan geld voor restaurantjes
) blijven steken bij krokante spaghetti met aangebrande tomatensaus x) … Maar ‘k heb er wel enorm veel zin in.
Eind juli ga ik ook nog eens weg, met mijn meter naar Egypte. Daar droom ik al superlang van en m’n meter heeft een hele tijd geleden beloofd dat we, als ik afstudeerde, naar Egypte zouden gaan en … nu is het dus bijna zover!! De tickets zijn besteld, het hotel geboekt en de uitstappen gepland (goed op tijd, zoals gewoonlijk)!
Tussendoor passeren nog een heleboel verjaardagen, feestjes, en shopuitstapjes… Resultaat? Ik kan wel wat extra centjes gebruiken!!
Na een ‘ferme’ aansporing van mijn mama (ik durfde zelf niet, ‘k geef het toe, was toch een beetje bang om een nee te horen te krijgen) ben ik dus maar op een advertentie ingegaan en nu werk ik al een paar weken bij een bakker. ‘k Doe het (voorlopig nog) heel graag en ‘t is natuurlijk leuk om je eigen geld te verdienen. En zoals het een financieel bewuste dame betaamt (‘t is crisis hé meiske!!) gaat er een deel naar de bank… of dat is toch de bedoeling
Maar … ik heb de ‘vrijheid’ geroken!! In de zomervakantie ben ik voor het eerst een aantal keer ‘uitgegaan’. Sinds ik op horst gestaan heb wacht ik tegewoordig altijd vol ongeduld op activiteiten, feestjes en vakanties. Ik ga opeens terug graag naar speelgoedwinkels (vaak leuke ideetjes) en struim het internet af naar mogelijke spelletjes. Met een aantal mensen organiseren we af en toe (zo vaak mogelijk, maar láng niet genoeg) iets, zodat we tussen de vakanties door toch nog eens van het horstgevoel kunnen genieten.
Ook met de vriendinnen van op school wordt elke verjaardag, kerst of nieuwjaar, vrije dag of vakantie vrolijk aangegrepen om leuke dingen te gaan doen.
En natuurlijk probeer (of wil) ik zoveel mogelijk tijd door te brengen met mijn vriendje. Ik ben nog altijd tot over mijn oren (die momenteel bijna van mijn hoofd vriezen, ‘t is hier verdomd koud!!) verliefd en geniet van ieder momentje in zijn buurt (zie dus het verband met de punten die opeens niet zo geweldig meer waren. Ik ben er vast van overtuigd dat dat niet aan mijn verliefdheid ligt, maar soms ontdek ik wel opeens een hele liefdesbrief in mijn cursus fysica
).
Op zich blijft er dus niet veel tijd en ‘goesting’ over om te doen wat ik vorig jaar deed als ontspanning. De pianoles was niet echt interessant meer, lezen doe ik nog steeds héél dikwijls, maar vooral in mijn bed (met als gevolg dat ik de volgende dag als een zombie mijn bed weer uitkruip en een hele dag niet aanspreekbaar ben
) en de overdreven pc-verslaving die ik had is subtiel in de kiem gesmoord.
Ergens hoop ik wel dat het snel weer iets rustiger wordt, want ondanks het feit dat al die extra’s superplezant of leerrijk zijn, is het soms toch een ietsiepietsie te veel en wil ik gewoon lekker niksen. ‘t Is niet zo dat ik altijd iets te doen heb, maar in gedachten ben ik wel met een heleboel dingen bezig.
Bij deze dus een ook (kleine) verontschuldiging tegenover … mijn lichtelijk verwaarloosde blog én tegenover Janien die voor januari (erewoord en sorrysorrysorry!!!) gegarandeerd een nieuw blogbericht krijgt voor op TSM.
Nu ga ik nog eventjes ondersteboven op mijn bed liggen, mijn armen gestrekt boven het hoofd (met een goed boek ertussen) en benen ergens in de knoop (mijn eigen uitgevonden yoga-houding, perfect voor het leegmaken van hoofd en gedachten of het bedenken van blogberichten en nieuwjaarsbrieven) en ga ik genieten van een halfuurtje zalig niksen.
Ik wens iedereen nog een enorm deugddoende vakantie, een (iets te late) vrolijke kerst(sfeer) en een supergelukkig, vreugdevol en kansrijk nieuwjaar!!
Tot blogs en vrolijke kerstkusjes, ![]()
Mieke
Lieve Mieke
Een heel gelukkig Nieuwjaar! Het lijkt wel of ik jou ‘verwaarloos’ i.p.v. omgekeerd. Je hoeft je dus zeker niet te verontschuldigen. Ik kon wel raden waar je allemaal mee bezig was, op school en daarbuiten. TSM was ook nooit een ‘verplichting’, dat weet je. Dat kwam en komt als het kon en kan en indien niet, dan niet: even goede vrienden voor altijd, dat wil ik hier nog eens bevestigen.
Het zit ook voor mij in de ‘aard’ van bloggen: het komt als het uitkomt. ‘Druk’ willen we vermijden. Ook voor mij is bloggen mijn ‘eerste’ werk niet. Ook ik heb de laatste tijden minder geblogd dan voorheen … Maak je dus nooit zorgen over TSM. Je bent en blijft daar een zeer gewaardeerde auteur, en altijd welkom, eender wanneer!
Ja, zo’n laatste jaar is een zwaar jaar. Dat weet ik uit jarenlange ervaring. En ook al ben je wat ‘gezakt’ in percentage, je bent erdoor: proficiat! Geniet van je (toekomst)plannen … Ik wens jou het aller-, allerbeste!
Veel liefs
janien x
[...] dus een super enorm gigantisch gelukkig Nieuwjaar en de beste wensen voor dat nieuwe jaar. Hopelijk wordt het een jaar vol waargemaakte verlangens en uitkomende [...]