Alarm! Alarm! Hóóg tijd voor een nieuw blogbericht! Aan tijd geen gebrek, aan goesting evenmin, maar de inspiratie is al een tijdje zoek. Maar ik heb genoeg gezocht, dus zal ik mijn bericht van vandaag maar baseren op púre feiten 
Oké, hier gaan we dan … (waar zal ik beginnen?)
School dan maar … De meeste mensen zullen me wel gek verklaren (de personen die dat reeds deden krijgen bij deze toestemming om mij nog gekker te verklaren!) maar ik vind school écht leuk. Niet om het feit dat school leren en onthouden betekent, maar om wat school allemaal met zich meebrengt.
Natuurlijk, ik zal mij nader verklaren, voor alle pubers/tieners/studenten die school haten/ verafschuwen (zoveel /-kes!).
Ten eerste: de mensen! ‘t Is echt verbazend hoeveel toffe mensen er op een ‘hoopke’ kunnen zitten … Uiteraard zijn er soms ‘ambetanterikskes’, ‘betweterkes’ en ‘dikke nekkers’ (of hoe je de vervelende mensen ook moet noemen), maar hoogstwaarschijnlijk vinden andere mensen mij ook zo én er zijn ook een heleboel ’schatjes’, ‘lievekes’, ’slijmerkes (in de goeie zin van ‘t woord)’, enzovoort 
‘t Komt er dus op neer dat ik echt leuke vrienden en vriendinnen heb en dat ik vaak echt zo hard moet lachen dat een buikpijn-kaakkramp-slappe-lach-stuip geen uitzondering is!
In de klas zelf kom ik ook niet met iederéén geweldig overeen, maar er is ook niemand waarme ik écht in de clinch of NIET met overeen kom.
We zijn ook weer van plaats verwisseld (na de paasvakantie/stage) en ik ben naast Anke gedropt … Anke is een echte tetter, een enorm sociale en een zalig meisje! Opletten gaat heel wat minder vlotjes nu, omdat er veel interessantere dingen te bespreken zijn dan redoxreacties en radialen!! De leerkracht van psychologie mag wél tevreden zijn, want we worden uitzonderlijk bedreven in communicatie en observatie (lees: roddelen ) .
Maar uiteraard letten we wel op waar nodig en blijven we beleefd en rustig. Anders denk je nu misschien dat we onhandelbare, onoplettende, gemene leerlingen zijn, maar dat is dus niet het geval hé! Onze punten zijn nog altijd super en we weten ook nog (meestal) waar de lessen over gaan .
Daarbij kan ik meteen overgaan naar het volgende onderwerp van dit blogbericht! De léssen!
Nog zoiets waarin ik wel weer abnormaal zal zijn, maar die zijn vaak echt interessant … psychologie, gezondheid en welzijn, geschiedenis, … Ik ben echt blij dat ik voor gezondheids- en welzijnswetenschappen heb gekozen. Stilletjes aan moet ik ook al beginnen nadenken over wat ik hierna wil gaan doen … Nog maar een jaartje middelbaar en ik moet kiezen! Hetgeen ik tot hiertoe het meest logische vind is een lerarenopleiding. Leerkracht worden is al lang iets dat ik wil doen en ‘t lijkt me ook iets creatiefs, veelzijdig, …
Maar er is zo véél dat ik interessant vind en zo véél dat je kan doen! ‘t Is dus maar goed dat ik nog een jaar heb of de paniek zou al férm hebben toegeslaan!
verder is er ook nog dé plaaster … Ik heb ondertussen alweer twee weken zonder rond gelopen, mits enige pijn en moeite, maar twee weken vrij polsjes en armbanden en …
Maar ‘k was toch wel blij dat ik vandaag terug op controle moest, want naar mijn idee deed het te véél pijn en op de foto’s had ik (met mijn deskundig oog) gezien dat er eigenlijk nog NIKS verandert was aan men pols … en na enig licht protest tegen de maffe dokter die zei dat er ‘volledig niks aan de hand was en alles er goed uitzag’ kwam die slimmerik er inééns achter dat het misschien toch een goei idee zou zijn mijn pols voor nog eens drie weekJES in de plaaster te steken? Dus … vaarwel vrije polsjes, vaarwel armbanden, vaarwel piano- en turnles (dat gedeelte vind ik minder erg), …
Maar ja, hopelijk helpt het dan ook en ben ik binnen drie weken definitief van die plaaster verlost!
verder nog enkele aankondigingen:
- nog maar een paar weekjes voor het examen (eikes!)
- nog maar een paar weekjes voor de vakantie!! (jipieieie )
- heb een katje gekregen, mijn nieuwe grote liefde en man van mijn dromen, een kleine speelvogen en een schat van een kat, onzen Bello
- bij deze, meneer de weermeneer, dringend verzoek om mooi weer, zon en zalige temperaturen, bij voorbaat dank!
Ik denk dat ik wel ongeveer verteld heb wat ik te vertellen had, dat mijn hartje weer gelucht is, dat ik mijn ei weer kwijt ben, dat alles van mijn lever is en alles wat op men maag lag verdwenen (wat een organen, hé?)
Dus ik ga het hierbij laten voor vandaag … Ik kruip nog eventjes in de zetel, smullen van de kokoskoekjes die men zusje speciaal voor mij gemaakt heeft en dan trek ik mij terug in mijn bed!!
Slaap lekker en tot blogs!!
