‘t Leven is mooi!! Overdonderend, druk en in veel opzichten lichtjes chaotisch, maar wel mooi en leerijk en tof en spannend… vooral spannend!!
De laatste weken waren voor mij vol nieuwe dingen … eerst een week cursus, dan twee weken stage, tussendoor een weekend aan de zee onder vriendinnen, bussen nemen, haren knippen, armen breken, …
De animatorencursus die ik heb gevolgd was gewoon schitterend. ‘k Heb me enorm geamuseerd, veel bijgeleerd en leuke mensen leren kennen.
Mijn stage was al bijna even schitterend … Ik stond op de Zuidschool, een school voor kinderen met een handicap. Volgens mij is dat wel iets waar ik later in zou willen verder gaan. Vooral de dove kindjes (mag je eigenlijk niet zeggen, kindjes, want kind is op zich al een soort verkleining van het woord mens. Als je dan nog eens -jes achter kind plakt, verklein je opnieuw en je mag niet te vér verkleinen!! Geleerd op de cursus) waren enorm vertederend. Die ‘mannekes’ proberen heelder verhalen te vertellen met die kleine handjes en aandacht te trekken door onder je kin te kriebelen en komen knuffelen als ze zich amuseren …
Ik kan ondertussen (in kleutertermen 
en ) in gebarentaal heel wat vertellen … dat ik naar het toilet moet, dat het tijd is om naar mama te gaan, dat de poes slaapt, dat de juf ziek is en thuis ligt te slapen, dat schapen, koeien, kippen, kuikens, … beesten van de boerderij zijn, en ga zo maar door!
Tussendoor ben ik dus ook nog een weekendje naar de zee geweest, met een TROEP vriendinnen… Heel Oostende weet dat we daar geweest zijn, we hebben veel te weinig slaap gehad en amper iets van de zee gezien, maar … we hebben ons ba-nge-lijk geamuseerd!!
Ondertussen is er nog iets wonderbaarlijks gebeurt! DE ZON SCHIJNT!! En daarmee wordt mijn humeur ook stukken beter!! Ik lach zoveel dat mijn kaken er bijna pijn van doen en voel me goed in mijn vel …
Ik heb een paar toffe vriendinnen rondlopen (die zo zot doen dat je niet anders kan dan je op je gemak voelen), schatten van vrienden (die ervoor zorgen dat elke schoolmiddag en speeltijd gevuld wordt met een mieke die loopt te gieren van het lachen), nog een aantal spannende vooruitzichten ( stréssfactor, optreden met de notenleer, …), een lieve moeke (die al mijn puberproblemen en moeilijke vraagstukken moet aanhoren) en een dappere vokke (die nu al twee weken een proteïnendieet volgt en niets anders eet dan ‘drassige pap uit zakskes’), pubererende (of puberende of puberale …) zusjes en een broer die opééns alle kinderen uit de straat heeft ontdekt (en die kleine (B)engeltjes steevast uitnodigd voor een uiterst lawaaiig bezoekje aan de tuin).
Iets korter uitgedrukt ben ik dus gewoon een ‘gelukzakske’ (gelukkig geen zakske me drassige pap erin 
) en zal ik het wel halen tot de vakantie!!
Nu kruip ik in mijn bed, want anders heb ik niet genoeg energie voor de lachbuien van morgen
Slaap lekker!!!
