We zijn alweer meer dan een halve maand verder en het bloggen wordt een zeldzaamheid. Door te veel bezigheden en dingen om handen is de computer vooral een school-middel. April komt eraan gestormd met een gigantische snelheid en zit nu al ongelooflijk vol! cursussen, stages, optredens, festivals, een doop, …
En daarmee verminderd dus ook steeds meer de kans op schrijftijd! Toch is bloggen nog altijd een uitlaatklep, een creatieve ontploffing … En omdat ik mezelf niet wil teleurstellen en omdat de goesting overwon, volt hier dus nog een gedicht, dat ik ooit heb geschreven:
Miljoenen dingen zou ik willen zeggen
Miljarden dingen spelen door mijn hoofd
En ooit krijg je die nog wel te horen
Dat heb ik aan mezelf beloofd
Maar nu kan ik je enkel zeggen
Hoe bijzonder jij wel bent
Hoe blij ik ben voor al de mensen
Iedereen die jou goed kent
Ik kan mij aan je overlaten
Voel me volledig goed bij jou
Ik voel me warm en heel geborgen
Al kom ik uit de koudste kou
Alles kan ik aan je zeggen
Nooit heb ik te veel gezaagd
Ik kreeg ook steeds een eerlijk antwoord
Op alles wat ik heb gevraagd
Al gaat de wereld veel te snel
Bij jou gaat alles zalig traag
De tijd staat stil maar 1 ding blijft
Ik zie je ongelofelijk graag
Je bent een mens uit de duizend
Vol rust en ook vol vrolijkheid
Ik zal voor altijd van je houden
Ik wil je nooit, echt nooit meer kwijt
Dan wil ik ook nog laten weten
Dat ik je door en door vertrouw
En dat ik, door vuur en regen
Ongelofelijk veel van je hou!
Dit is een gedicht dat ik geschreven heb voor mijn oma, omdat het belangrijk is om af en toe te laten merken hoe belangrijk sommige mensen zijn …
En voor mij is dichten daar nu eenmaal een handige manier voor!
Spelen met letters en woorden en daarmee proberen zo goed mogelijk te verwoorden wat er nu net in je omgaat is en blijft elke keer een uitdaging en ‘t is voor mij iets aangenaams om mijn energie in te steken. (in elk geval stukken aangenamer dan taken wiskunde of Frans, zodat sommige gedichten wel eens ontstaan in een poging een kwartiertje te ontsnappen aan die martelingen 
!)
Bij deze denk ik dat ik maar eens stilletjes aan weer van de computer ga verdwijnen, om mijn gepijnigde hersennen voor te bereiden om een laatste schooldag voor de paasvakantie!!
Yahoooeoeoe! En een toffe vakantie toegewenst, slaap lekker en tot blogs
‘Zalige’ paasvakantie, Mieke! Hopelijk met niet teveel ‘nog schoolwerk’. Tot blogs!
(Ik vergeet jou niet, hoor, bijlange niet …)
en als de tijd wat luwt, wil ik het met jou en Christophe toch ook nog eens hebben over ‘duobloggen’. Ja?
Veel groetjes, wél winterse in de lente, maar toch hartverwarmend bedoeld
janien