humeursveranderingen en plingende piano’s januari 26, 2008

Na vorige week al met een vréselijk humeur te zijn begonnen en dit ook deze week te hebben voortgezet was ik uiteraard blij dat ik vrijdag alweer wat beter gezind uit bed ben kunnen springen. Een van de gekke dingen aan mij is dat ik altijd héél ben. Héél boos, héél blij, héél verdrietig, héél actief of héél passief (eerder passief dan actief tegenwoordig ) En vorige week was ik vooral héél humeurig.
Alles liep grandioos in het honderd! Ik kon niets in men handen houden of het viel er meteen weer uit, alles waar ik nog maar naar keek ging stuk, mensen waren boos en ik reageerde fout op alles wat iedereen zei. En als je dan vraagt wat er scheelt weet ik het niet!
Deze week was al héél wat beter (daar heb je de héél weer ), maar de denk-positief-of-rot-op-Mieke was toch nog niet helemaal terug.
Vrijdag hadden we een vrij toffe dag. We beginnen normaal met twee uur LO, maar omdat ik een gezellig bezoekje mocht brengen aan de orthodont heb ik die al gemist. Orthodonten zijn dappere mensen! Ze sleutelen mateloos aan mensen hun mond, zodat die een hele week moeten leven op pap, puree, soep en yoghurt en toch durven ze ’s morgens nog buiten te komen! Ik zou bang worden voor een vijfdubbele moord! Maar ‘t zijn toffe mevrouwen en zelfs al doet het wringen pijn (en had ik vandaag zelfs moeite om een sneetje brood te eten!), ze vragen er rustig op los (antwoorden gaat moeilijk met vijf vingers, twee tangen en een halve ijzerwinkel in je mond) en vragen ook altijd of het niet té veel pijn doen.
Daarna ben ik op mijn ‘gemakske’ naar school gefietst. Twee uur LO missen is voor mij de hemel op aarde! Mieke en LO is een even toffe combinatie als … als een leerkracht chemie gekoppeld aan een leerkracht godsdienst (‘het is chemie’, ‘nee, lieveke, ik ben zéker dat het magie is, God moeit zich ermee!’, ‘Och, ‘t is nooit bewezen dat die kerel bestaat!!’, ‘Wat? oké, ik wil scheiden’)
Nadat mijn zielige klasgenootjes na twee uur korfbal ook op school aankwamen heb ik me naar de angora gewrongen. Het was pannenkoekenbak en uiteraard wilde ik daar van proffiteren! Nadat ik een héle speeltijd had staan aanschuiven ging de bel, nét voor ik aan de beurt was! Nu ja, tussen de middag nog maar eens proberen?!
Na de speeltijd hadden we Godsdienst. ‘t Ging over relaties, opnieuw, over gevoelens en over wat je van je partner verwacht. Ik vind het toch altijd gek om te zien hoe mijn meningen verschillen van die van de anderen!
Daarna kregen we nog een uurtje wiskunde te verwerken. Ik ben ik veel opzichten raar, volgens mij, want ik vind wiskunde redelijk tof. Dat komt waarschijnlijk doordat ik dat kan en dikwijls al klaar ben voor de rest begint, maar toch verklaren de meeste mensen mij gewoon zót als ik zeg dat wiskunde wel meevalt!
’s Middags heb ik toch nog mijn pannenkoeken te pakken gekregen en die waren best welkom, omdat ik met mijn bewerkte mond amper kon bijten (en uiteraard had ik toast bij, in plaats van, zoals altijd, boterhammetjes!).
Daarna ben ik met twee vrienden (nu ja, een vriend en een vriendin) in een klaslokaal gedoken om de piano te testen. We gaan proberen voor stressfactor (een soort festivalletje) een liedje te spelen en dus ben ik achter de schoolpiano gedoken om te proberen. We hebben wat afgelachen, omdat het niet echt super klonk en er heel wat gekke geluidjes uit de piano kwamen.
Na de middag hadden we een uur aarderijkskunde. Die leerkracht is écht grappig, omdat hij totaal niet grappig is… moeilijk te volgen, maar zijn humor is zó uit de tijd en eigenlijk zo totaal-niet-lachwekkend dat iedereen er altijd met lacht.
Daarna hadden we een uur Nederlands. We mochten werken aan het spel dat we voor geschiedenis moeten afmaken en nadenken over de spelregels. (omdat die taak zo groot is worden er ook voor andere vakken ‘bijtaken’ gegeven. Voor Nederlands spelregels, voor Frans reclame en voor Engels een flaptekst, of toch zoiets.) Omdat ons spel én de spelregels al af zijn hebben we dus gewoon gespeeld. Ik had vier soldaatjes op het bord staan, waarvan er drie dood waren en eentje in een krijgskamp zat! Als je niets van het spel afweet zal dit wel chinees zijn, maar je kan je indenken dat het zo frustrerend was dat we er allemaal enorm om moesten lachen
Op vrijdag hebben we altijd 8 lesuren. De laatste twee zijn anatomie! Dat was iets waar ik enorm tegenop zag, maar eigenlijk zijn die lessen best interessant! ‘t Is handig om al die dingen te weten over je eigen lichaam en het tempo van de leerkracht is écht aangenaam. (Die gaat zo goed traag, vier bladjes in twee uur tijd, beetje verhaaltjes vertellen, vaak over dingen die totaal niets met de les te maken hebben, een beetje inkleuren, …)

Terug thuis ben ik snel naar de pianoles vertrokken. Ik was de piano-microbe weer eventjes kwijt. Dat heb ik altijd, van zodra iets moet vind ik het niet meer tof! Maar omdat ik nu (met héééél veel dank aan Christophe ) een gewéldige site heb met partituren en omdat het ook weer vooruit gaat (ik kan tenminste iets leren, daarvoor ging was het ofwel te simpel, ofwel boven mijn niveau!).
Na twintig minuten met zoveel mogelijk enthousiasme te hebben gespeeld was ik toch weer blij dat ik nu weer een weekje gewoon kan oefenen, op mijn eigen tempo, zo luid of zo hard als ik het wil en af en toe ook eens een stukje dat ik zèlf de moeite vind!

Vandaag weer zaterdag! Normaal gezien wil ik dan zo lang mogelijk uitslapen! Maar als je al om zes uur wakker wordt is het niet zo vanzelfsprekend om tot half elf in je bed te liggen! Een uurtje vroeger dan normaal (en dan had ik al een half boek uitgelezen) ben ik dus maar uit mijn bed gesprongen. Voor de rest heb ik vandaag niet zoveel gedaan. Gegeten en huiswerk gemaakt, mijn zusje en haar vriendinnetje geholpen speculaas te maken en nog wat op de piano geramd.

Nu ga ik nog wat op mijn broertje roepen (die loopt al heel de dag te fluiten en te gillen en te roepen en, overgevoelig kieke dat ik ben, word er langzaam aan horendul van!) en mijn mama helpen met het eten. Kan ik misschien de aardappeltjes omtoveren in puree, want met mijn vervloekte tanden (ik voel me net alsof ik zwáár lappen heb gekregen ) is dat misschien een goed idee!
Smakelijk en tot snel

dansende leerkrachten en stressende factoren januari 21, 2008

Met de dikste trui die ik kon vinden en een hete tas warme melk (met wel vier lepels honing!! zooo slecht voor de lijn, maar zooo lekker en geruststellend en ook nog eens rustgevend) ben ik toch maar weer achter de pc gekropen. Een pilletje tegen de hoofdpijn en twee tegen de zenuwen en dan kan een mens er wel weer tegen hé! Ik vind het toch gek, hoe ik erin slaag mijzelf zo op te fokken! Ik heb totaal géén reden om zenuwachtig te zijn en toch lig ik ’s avonds te woelen, val ik niet in slaap, word ’s morgens moeër wakker dan ik in slaap ben gevallen, kom zo met nog meer zenuwen nét de dag door, waarna ik te moe ben om te kunnen slapen! Gelukkig bestaan er van die toffe dokters die van die afschuwelijk smakende en afgrijselijk stinkende pilletjes uitvinden die de overwerkte breintjes van al even overwerkte studentjes sussen En ik ben niet eens overwerkt!

Om in de stress te blijven zijn er wel méér dingen die stress met zich meebrengen. Deze middag hadden de leerlingenvertegenwoordigers leerlingenraad en we hadden het over stressfactor. Dat is een soort festival dat men in scholen organiseert. En omdat onze school tien jaar bestaat wordt het dit jaar in ons schooltje gehouden. Als de tussenpersoontjes tussen de leerlingen en de leerkrachten moeten wij dus proberen de leerlingen warm te doen lopen voor dit festival. Er moeten héél wat mensen gevonden worden om te helpen … véél factoren en veel stress om rekening mee te houden, die stressfactor!

We begonnen onze dag met Geschiedenis. Ik geniet echt van die lessen! Gek misschien, maar de meeste leerlingen vinden dit toch een tof vak. Ik kan me er helemaal in uitleven (de massa’s boeken die ik al gelezen heb helpen natuurlijk een aardig handje!) En omdat ik al zoveel gelezen heb kan ik vaak de halve les op voorhand mee uitdenken (mits enige hulp van een enorm enthousiaste leerkracht, en dat een éérste lesuur op een maandagochtend!). Daarna Frans, test! Ik vind Frankrijk een mooi land en frans zelfs een mooie taal, maar het moeten schrijven, spreken en leren gaat er over! Ik kan er niet veel van en worstel me met moeite door alle un, é’kes, grénouillèrekes en negationkes heen.
Na de speeltijd kregen we twee uur seminarie te verteren. Een taak op de computer, wat op zich wel tof is! Maar wanneer de leerkracht niet duidelijk is is het een ramp!
Na de middag hadden we nog Godsdienst. Ik klink waarschijnlijk weer gestoord, véél te enhousiast over school voor een doorsnee studentje, maar ik vind Godsdienstlessen écht tof. De leerkracht was nog béter gezind dan anders en stond letterlijk te dansen voor de klas! Met een glimlacht tot achter zijn oren en gebaren alsof hij aangevallen werd door een héle zwerm hysterische muggen!
Nog een uurtje Nederlands (over Ben X) en dan zat mijn dag er al op. Nog wat huiswerk gemaakt en geknutseld (een paardenhoofd, voor expressie morgen, maar dat vertel ik een andere keer wel).

Ik kruip meteen maar in mijn bed, zalig slaperig gemaakt door warme melk en rustgevende pilletjes. Slaap lekker en de allermooiste dromen over dansende leerkrachten, zingende soldaten en Rosse paardenhoofden.

tovenaars en overzeten konten januari 17, 2008

Soms zou ik willen toveren. Iedereen die mij raakt weg … een knip met de vingers en alles opgelost! Geen slecht humeur meer, geen vergeten taken, dumpende vriendjes, negerende vriendinnen, … maar ‘t leven zou maar saai zijn zonder af en toe een klein opstakel in ‘t midden van de weg !
Dus stel ik me tevreden met de kleine dingetjes waarin ik kán toveren! Of toch het gevoel krijg dat ik dat kan, zo’n beetje. Ik goochel met woorden, zinnen, met klanken en toonhoogtes, noten en lettertjes. Gek misschien, maar daar kan ik al mijn emoties in kwijt, in zingen en schrijven. En dat geeft ook vaak de meest idiote resultaten! Daarom dat bloggen voor mij goed is … en voor de mensen die dit lezen alleen maar verwarrend! Misschien is het duidelijker uit te drukken door te zeggen dat ik verwarrend bén, en verward. Een massa gevoelens zinderen soms in een keer door mijn gedachten en éven plotseling vaak, via mijn mond naar buiten. Dan flap ik er dingen uit waarvan ik dacht dat ik ze enkel dacht! Denken is gevaarlijk

Vandaag hadden we weer een hoop leuke lessen. De meeste mensen verklaren mij voor gek (en niet alleen hiervoor natuurlijk) maar ik amuseer mij soms écht wel op school!
We begonnen met twee uur Gezondheid en Welzijn. Dat is een grappige leerkracht, die goed les kan geven, met veel voorbeelden, maar toch ook toelaat dat je je mening zegt tijdens te les.
Daarna hadden we een uurtje psychologie, en we hebben een hele les in groep ‘opvoeden’ moeten bespreken. Tijdens het uur Godsdienst daarna hadden we het over liefde en verliefdheid. Deze lessen zijn altijd super, omdat we voortdurend zelf aan het woord worden gelaten, en ook nog eens over onderwerpen gaan die ons echt boeien (wat dacht je in een klas vol meisjes die allemaal de nodige liefdesperikelen hebben).
Na de middag kregen we twee uur biologie te ‘verteren’, over voedingsstoffen en -middelen. Onze leerkracht biologie geeft les op een zalig expressieve manier. Staat bijna te dánsen voor de klas! En dan hebben we ook nog eens een practicum gedaan, zodat ik ook mijn overzeten kont eens kon verheffen! Dat vind ik een nadeel aan de school, je zit voortdurend! En dan zeggen ze dat de jeugd de weinig conditie heeft! Ik voer later het fliesgeven in, lesgeven terwijl de leerlingen fietsen op een hometrainer!! Maar ik zorg er wel voor dat ik eerst zèlf van school ben (ik vind fietsen vreselijk ). Na onze, toch iets actievere, les biologie hadden we een uur studie, een fijne test van fysica! Als ik op dat moment iets had kunnen wegtoveren was het dat moordende velletje papier! Biologie? oké! Psychologie? best! Frans? zelfs dát nog! Maar Fysica is een gigantische ramp! En die arme leerkracht doet maar zijn best om ons iets bij te leren! Uiteindelijk was ik (na nog een half uur in de joepie te hebben gebladerd) toch blij dat ik naar huis kon. En zalig niets meer te doen te hebben!
Ik heb nog snel in paniek mijn pianostukken ingeoefend (whaaa, morgen les en uiteraard weer ráts vergeten dat ik moest oefenen!), mijn taak voor godsdienst bijgevuld en lekker gegeten.
Zo meteen kruip ik maar weer vroeg mijn bed in, want het slapen was deze week weeral een probleem!  Lang leve de mooie dromen (en de rustgevende tabletjes ) Sloppel

midden-in-de-week-uitstapjes en ja-en-broertjes januari 16, 2008

Mijn hoofd voelt weer veel te vol. Te vol en te druk en te bezig. En te geprikkeld, dat ook nog. Veel te veel om over na te denken, veel te veel om niet over na te WILLEN denken en véél te veel lawaai van kleine, vervelende broertjes, die zeker geen rekening willen houden met een zus met hoofdpijn. Nu ja, is ook maar een kindje van 7, dat te veel energie en een vriendje op bezoek heeft, maar toch! Soms heb ik zo zin om te brullen: hoofd overwerkt, gelieve te zwijgen binnen een straal van tien meter!! Dat zou onredelijk zijn, weet ik, het huis is van iedereen en ik kan niet verwachten dat de andere stil zijn omdat ik me niet zo goed voel, maar mijn humeur wordt er ook niet bepaald beter op!

Deze morgen zijn we met alle vijfdejaars van de school naar BenX gaan kijken. Eigenlijk écht een goeie film! Maar shokerend, zelfs als je op voorhand wist dat het dat zou zijn. Erg om te zien hoe ver pesten kan gaan! Ben er nog niet goed van En nog erger misschien, dat die jongen niet reageerde! Dat die zomaar stond te staan … maar misschien zou ik niet anders reageren …

Na de middag had ik nog notenleer. Heb weer goed doorgemept op de djembé, geklapt vol enthousiasme, gezongen, zo luid ik kon (en met een hoge re is dat niet bepaald luid!).
En ‘t was weer grappig, omdat ik (weer) naast Tim zat, en die heeft nog méér moeite dan ik om een hoge re te halen. Met veel valse noten, gepor en gigantisch foute antwoorden op de vragen van de leerkracht, leveren wij als duo dus veel hilariteit op.
Een keer thuis begon het te weinig slaap door te wegen. Gisteren kwam mijn meter opeens langs, met de vraag of ik niet mee naar de cinema wilde. Meestal komt dat niet echt voor, zo midden in de week, maar omdat het toch mijn méter is (en meters zijn in alle opzichten bijzonder) mocht ik wel mee. Maar omdat ik dus toch iets later in bed lag en ook nog eens een keer of twintig wakker werd ben ik nu dus behoorlijk moe. Zo moe dat ik tijdens het studeren (van fysica, dus zo verwonderlijk was het nu ook niet) in slaap viel! Gelukkig ben ik snel terug wakker geworden en heb ik nog genoeg verder kunnen leren Nu ga ik toch nog maar even wat liggen, voor ik met m’n hoofd in men bord in slaap val X

Vergeten foto’s, verrassende reizen en enerverende oorlogen januari 13, 2008

Zondag is meestal een rustig dagje. Uitslapen en wakker worden in een bijna leeg huis (vermits mijn broer en zusjes gaan dansen op zondagmorgend), op ‘t gemakje eten en beetje voor de tv hangen, ’s middags soms naar mijn vriendje, soms nog wat huiswerk, soms gewoon zalig niksken, … Maar deze zondag zag er toch iets anders uit. Het uislapen en wakker worden in een leeg huis was er nog wel bij. Ik was al wel vroeg wakker (‘t was nog donker!!), maar ik heb mijn muziek opgezet, wat kussens achter mijn rug gestopt en nog even in mijn boek gekropen. Het zalige aan lezen is, vind ik, dat ik volledig in boeken kan verdwijnen! Alles waar ik anders over lig te denken vergeten, meevoelen met de personage’s en uitkijken naar het volgende momentje tijd om wéér te kunnen gaan lezen. Rond tien uur toch maar uit bed gekropen en wat gegeten.
Mijn broertje doet dit jaar zijn eerst communie. En bij hun programma hoort blijkbaar dat een groepsfoto wordt genomen. Nu was dat bij bijna iedereen gebeurt tijdens een eerste familiemis, maar omdat ik dat weekend niet thuis was had Wannes nog geen foto. Daarom zouden ik mee men zusjes en broer gaan halen en rechtstreeks die foto gaan laten nemen bij de verantwoordelijke. Toen we daar aankwamen bleek dat die persoon het vergeten was!! Loop je dáár een hele morgend op te kleden seg! Dus wij, met chique kleren aan, naar oma gereden. In de vakantie gaat mijn oudste zusje tien dagen naar Canada, met de dansgroep en mijn ouders een weekje naar Schotland. Omdat ik met mijn andere zus en broer onder de zorgen van oma en opa worden achtergelaten vonden zij het een tof idee om ook weg te gaan! Leuk natuurlijk, want een weekje ertussenuit is altijd plezant! Na veel over-en-weer-gepraat, alle problemen te hebben weggepraat (hoe overleeft een oma met een vervelende puber, een echte tiener en een drukke tweedeklasser? ), hebben ze besloten een week naar Sunparcs, in de Haan te gaan (of toch zoiets, voor zover ik hun uitleg begrepen heb ). In de buurt van de zee, met een groot zwembad eraan, kinderanimatie (hoef ik mijn broertje al niet bezig te houden!!) , … Waar iets om naar uit te kijken dus. 

Nadat ik snelsnel nog iets gegeten heb (gek toch, hoe vaak ik me de laatste tijd altijd moet haasten om overal op tijd te geraken!) ben ik vertrokken naar een meisje uit mijn klas, om aan ons spel voor geschiedenis te werken. Dat vertrekken was op zich al een hele bedoeling! Omdat ik al het materiaal had om het spelbord in elkaar te steken (dus ook de stukken spelbord) en een blikken doos vol plasic soldaatjes, een pennenzak en een hoop papieren had ik alles in een grote schoendoos gestopt. Een GIGANTISCHE schoendoos! En dan moest ik met de fiets tot bij die vriendin geraken!! Ik heb een hoop stunten moeten uithalen om die doos op mijn fiets te krijgen en nog méér stunten om heelhuids daar aan te komen! En ‘t moet ook nogal een zicht geweest zijn, met een hand, bibberend (door men geweldige evenwicht) op het stuur, een ander achter men rug op die doos, die er langst twee kanten wel twintig centimeter uitstak!
Eenmaal bij Amber zijn we meteen hard beginnen werken Vragen uittypen in de tabellen met de juiste afmetingen, moeilijke rekensommen uitvoeren voor het spelbord, dan beginnen tekenen en na een hele tijd inkleuren. Nadat we doorhadden dat wie iets totaal fout hadden gedaan met onze vragen hebben we ze nog helemaal kunnen bewerken tot het eindelijk juist was (dat hopen we tenminste). We hebben ook nog kopies genomen voor de speldoos, druk nagedacht over de spelregels én enorm gelachen! Zo’n groepswerken leveren altijd een geweldige hilariteit!! Met een beetje toffe muziek op, plezante mensen in de buurt en véél om over te babbelen, terwijl ook nog is gigantisch domme fouten worden gemaakt, duurt het niet lang voor we met zen allen helemaal strijk liggen!! (letterlijk, omdat ik toch al op de grond zat om te kunnen tekenen)

Terug thuis hebben we chinees gegeten, omdat oma en opa op bezoek waren. Op die manier mogen die wel meer op bezoek komen, want ik vind chinees ongelooflijk lekker (zonder chinees mogen oma en opa óók op bezoek komen natuurlijk!) Nu heb ik dus men buikje zalig rond gegeten en kruip ik strakjes onder wol om er weer tegen te kunnen voor een hele week!!

Zac Efron op een beige Fjord … januari 12, 2008

Het plezantste aan weekend is kunnen uitslapen. Niet héél lang, ‘k werd om half tien al wakker gezongen door mijn broertje, terwijl ik gerust tot elf uur had kunnen liggen dromen. Maar het kerstcadeau van mijn zusje was, dat ze weer zou mogen gaan paardrijden. Moeke had iemand gevonden waar dat bij zou kunnen en daar konden we vanmorgend een kijkje gaan nemen. Ik heb mijn ogen uitgekeken, tot ik zo groen zag van jaloesie dat het gevaarlijk werd (de paarden begonnen me al verlekkerd aan te staren, ‘k leek al te veel op lekker vers gras ). Zo’n mooie beestjes! En ze rijden daar gewoon op hun rug, zonder zadel en dwars door het bos. ‘t Waren Fjorden, van die mooie beige, forse en stevig gebouwde beesten, met lange manen En mijn zusje mocht van die meneer (Ludo of zoiets) meteen een uur rijden! Dus zijn wij met zen allen achter die twee waarden aangewandeld … uiteráárd was ik weer zo slim geweest om schoenen met hakken aan te doen!!! Geweldig, door de modder, een uur lang, op hakken waar ik na een kwartier stappen al zere voeten van krijg! Maar dat buiten beschouwing genomen was het wel een leuke wandeling en ‘t was leuk om met die beestjes (nu ja, serieuse beesten eigenlijk) in contact te komen.

Toen we terug thuis waren heeft moeke wentelteefjes gebakken. Vreselijk voor mijn lijn, want van die lekkere dingen kan ik massa’s eten! Na ongeveer een half brood en vijf eieren naar binnen te hebben gespeeld (uiteraard weer lichtjes overdreven ) zijn moeke en vokke naar de ikea vertrokken.
Eerst nog wat huiswerk gemaakt, want dat moet natuurlijk ook gebeuren in het weekend. Een voorbereiding van godsdienst ingevuld (over vrienden en vriendschap), artikels opgezocht voor Gezondheid en Welzijn (over de schending van de mensenrechten. Het eerste artikel dat ik las was meteen raak!) en een beetje getekent voor geschiedenis (eigenlijk zijn groepswerken super, zeker als je een beetje creativiteit kunt gebruiken).

Toen ik die massa ( ) huiswerk (binnen het halfuur) had afgewerkt ben ik met men zussen en broertje gezellig in de zetel gekropen om ‘High School Musical’ te kijken. Keitoffe film, met vrolijke liedjes, genoeg romantiek en humor en de knapste kerel van het moment!! Oké, misschien niet dé knapste, maar hij komt in elk geval in de buurt! Ik heb met men zusjes zitten gillen, elke keer als Zac Efron in beeld kwam! Stom, ik weet het, want zo enorm is hij nu ook weer niet, maar ‘t is gewoon zalig em eens ongeremd onnozel te kunnen doen, te gillen en grinniken en lachen en dansen en zingen! We hebben met z’n allen meegezongen, ook al was het de allereerste keer dat mijn zusjes die film zagen, we hebben staan dansen en springen op de zetel en alle toffe scènes wel vijf keer teruggespoeld … mijn broertje zat af en toe gek te kijken, maar zei op een bepaald moment, puur om mij te plezieren, geloof ik: oh, kijk, Mieke, die jongen is wel schattig hé? En dan zo’n lieve blik van, ben ik nu niet slim? Ik denk dat ik hier thuis toch iets minder over jongens bezig mag zijn of ik maak er nog een meisje van!

We hebben struisvogel gegeten!! In principe is dat maar hetzelfde als kip, maar toch, het idee een stuk van zo’n gigantisch beest op je bord te hebben liggen leverde ook weer hilarishe beelden op. Mijn broertje heeft zijn bord eerst grondig bestudeert voor hij een hap durfde te nemen en mijn papa begon over de immitatie van Debby (of was het nancy?) van een struisvogel in hun ‘happy hour’. Gelukkig heeft hij ons zijn immitatie bespaart! Ik heb toch lekker gegeten, struisvogel smaakt naar biefstuk, en dat lust ik echt graag. En blijkbaar is het een van de calorie-armste soorten vlees!!
Nu blijkt dat mijn inspiratie niet verder rijkt dan fjorden, wentelteefjes, zac efron en struisvogel denk ik dat het wel weer welletjes is geweest voor vandaag. :) Ik kruip meteen weer achter een goed boek (eentje dat ik al voor de vierde keer lees ondertussen) met een ijsje (dat kan ik me veroorloven na de struisvogel) en toffe muziek … ‘t leven kan niet zaliger, toch?! Dikke kus van een overgelukkige mieke

reddende engeltjes en bodybuilders januari 11, 2008

De eerste week heb ik weer overleeft! Was nu niet meteen moeilijk, want het was een rustig weekje. Omdat het nog maar net vakantie is geweest worden onze recuperatie-uren nog niet opgeëist en dus kon ik maandag en donderdag al na het 6e uur naar huis. Zalig, om te weten dat jij al in je zetel kan liggen terwijl de anderen nog druk aan het opletten zijn! Maar ik moet op vrijdag wel een uur langer blijven. Voor anatomie dan nog wel! Dat was een vak waar ik écht tegenop zag, toen ik voor GWW koos. Maar uiteindelijk blijkt het wel een boeiend vak te zijn en de leerkracht gaat op een schitterend tempo (zalig traag ) vooruit, zodat we ten volle de kans krijgen om alle informatie ‘in te weken’!

Mijn dag begon al met een kwade bui. Mijn zusje zit op dezelfde school als ik, in het tweede middelbaar. Gisteren, toen zen aan het aanschuiven was om naar de refter te kunnen, hadden er weer een paar idioten haar ‘gepest’. Kauwgom in haar kleven is écht niet meer grappig in het 2e middelbaar! Maar daar waren die kleuterjtes blijkbaar nog niet achter. Mijn zusje was, ocharme, al helemaal over haar toeren! En dan kook ik … kan er niet tegen dat ze aan men familie komen! Als ze zoiets bij mij zouden doen zou ik eens vies kijken, maar van men zusjes moeten ze afblijven. Dus ben ik, tijdens te speeltijd en tussen de middag, met de meest boze blik die ik kon opbrengen (en ik kan boos kijken als ik daar zin in heb), men armen over elkaar en véél show, bij men zus gaan staan. Als er iemand is waar je niet bang van moet zijn ben ik het, grote klep, maar klein hartje! Maar blijkbaar ben ik toch angstaanjagend genoeg (wil niet weten wat dat over mijn uitsraling zegt ) .

Vandaag begon al met twee uur LO. En ik ben zo’n grandioos lichamelijk wereldwonder, dat nooit iets bakt van alles wat je moet tijdens een doorsnee lo-les. Vandaag viel het nog. Eerst dikke Bertha! Is op men lijf geschreven Ik was uiteraard wel als een van de eersten van de grond (stiekem wás ik gewoon de eerste ), maar zo’n spelletjes vind ik meestal behoorlijk hilarisch. Grappig hoe sommige mensen zich verzetten! Na een aantal blauwe ogen, gekneusde armen en rode handen besloot de leerkracht dat het tijd was voor een conditietraining. Grappig, want ik heb gewoon géén conditie. ‘k Heb er nog redelijk wat van terecht gebracht, ons groepje was niet het traagste en we waren binnen de tijd terug, dus er is een nieuw wereldwonder bijgekomen! Daarna ook nog trefbal gespeeld. Iets waar ik wonderlijk genoeg vrij goed in ben. Door mijn angst voor ballen ben ik er een ‘krak’ in die te ontwijken, gooien is een andere zaak. Maar na een valse aanval in de rug (ik stond weer te dromen natuurlijk) lag ik er na een tijdje uit en omdat het er dan op aankomt te GOOIEN liep het volledig in het honderd .
Na lo hadden we een uur godsdienst. Die leerkracht is écht grappig! We hebben het momenteel over relaties, seksualiteit, je goed in je vel voelen, gevoelens, … en dat krijgen we van een pastoor! Had nooit gedacht dat dat goed zou komen, maar we lachen ons echt kapot tijdens zijn lessen en steken er ook serieus wat van op. Die leerkracht laat toe dat we onze mening zeggen, maar niet zoveel dat het chaotisch word, dus zijn zijn lessen altijd aangenaam. Daarna nog een uurtje wiskunde (test, maar die is super gegaan) en middag.
Na de middag hadden we aarderijkskunde. Dat word gegeven door een leerkracht die zo’n rare humor heeft dat het bijna grappig is Om zijn aarderijkskundige begrippen uit te leggen maakt hij tekeningetjes over jonge vaders op brommers, zonnebadende meisjes in de achtertuin en kleutertjes op driewielers!! Gewoon om aan te duiden dat snelheid invloed heeft op de kracht waarmee je uit je baan geslingerd kunt worden!! Of hij scheldt ons uit voor ellendelingen met een grijns op zen gezicht die bijna (!) alle rimpeltjes doen verdwijnen. Voor iemand die al op pensioen zou mogen zijn is dat een prestatie. Bij nederlands, het uur daarna, ging het over BenX, de film die we woensdag gaan kijken. Daarna hadden we nog twee uur anatomie en we hebben de film gezien over die man die een maand alleen mar mcDonalds heeft gegeten! Afschuwelijk Ik denk dat ik de komende weken geen mcDonalds meer binnen wil gaan! 

Na school in supertempo (toch in mijn geval ) naar huis gefietst, om dan rap een koekje in men mond te proppen, terug op de fiets te stappen, richting muziekschool, men boeken uit men tas grabbelend de klas binnen te stommelen en achter de piano te kruipen. ben toch altijd weer een beetje zenuwachtig om voor iemand te moeten spelen! Thuis gaat dat perfect, speel ik supersnel en foutloos. En als ik dan voor de leerkracht zit begin ik te broddelen! Alsof men vingers me saboteren!

En nu ga ik gewoon genieten van niks moeten doen, kunnen uitslapen en me bezighouden met dingen die ik tof vind! (Tot ik aan mijn huiswerk moet beginnen, maar gelukkig is het nog niet veel!) Lang leve ‘t weekend

expressieve uurtjes januari 8, 2008

jaja, het is weer zover … De school is weer bezig! En het is misschien gek, maar eigenlijk vind ik het niet eens erg! Oké, het is weer véél vroeger opstaan, maar ik ben tenminste bezig. Zie alle vrienden en vriendinnen terug, verveel me niet en hoef geen hele dag bij dezelfde mensen te zijn. En na zo’n vakantie (zeker een langere) beginnen de leerkrachten meestal op een rustig tempo. Twee dagen zonder huiswerk (lief toch, dat ze af en toe toch rekening houden met de belangen van de leerling ) gaven me de kans om al wat voor te bereiden op grote taken die al langer vastlagen. In maart moeten we een groot werk afgeven over de eerste wereldoorlog, ter voorbereiding van onze GIP, volgend jaar. Dus zit ik al twee avonden aan de pc gekluisterd, met mijn neus half in de boeken en half tegen het scherm gedrukt. best boeiend, moet ik eerlijk toegeven, maar na een tijd, veel te vaak dezelfde informatie en pijne ogen van het staren raak je het stilletjes aan toch wel beu!! Zondag nog maar eens afspreken, om samen wat aan ons spel te werken (we moeten een spel in elkaar stekken, zoiets educatief, creatief, …) en misschien al wat te knutselen aan het spelbord!! ‘k Heb er al zin in!!

Onze dinsdagen zijn meestal redelijk aangenaam. We beginnen met twee uur chemie, maar de leerstof is meestal nog te begrijpen en de leerkracht geeft ons tijd om even te pauseren tussen de twee uren in. Oh ja, er bestáán toffe leerkrachten Daarna hadden we een uur wiskunde, maar ook dat kan ik meestal redelijk goed en tijdens de eerste les na de vakantie ging het er nog kalmpjes aan toe.
Daarna Gezondheid en Welzijn. Nóg zo’n groot groepswerk erbij!! We moeten en organisatie uitpluizen, een werk maken en dat komen voorbrengen. Zo’n groepswerken brengen veel werk met zich mee, maar als je in een toffe groep zit en geen te moeilijk onderwerp krijgt (wij hebben het rode kruis, dus dat valt ook nog wel mee) kan je je best amuseren!
Na de middag hadden we twee uur expressie. Zalig gewoon, dat zijn de uurtjes waar ik het meest naar uitkijk. Krijg je ook eens de kans je uit te leven, moet je meestal niet zwijgen en zitten en we spelen veel toneel. Vandaag kregen we een dialoog, die we binnen twee weken moeten komen voorbrengen. Ik heb iets over een hobbelpaard en een elektrisch treintje. (ik ben hobbelpaard ) We hebben ook een soort spel gespeeld om onzelf voor te stellen, omdat we een nieuwe leerling in de klas hebben (Kim, lijkt me wel een toffe!!).
Nadien hadden we nog een uurtje Engels, van dezelfde leerkracht als van expressie. We hebben niet veel gedaan, alleen een tekst gelezen, dus ‘t was een rustige dag, lekker op ‘t gemakske .

Na de lessen was er een receptie voor de leerkrachten en omdat ik bij het schoolkoortje zing moest ik mee gaan zingen. Het zingen was leuk, maar er was iets te veel volk naar mijn goesting en tot vijf uur op school moeten zitten, naar een dia-voorstelling kijken die ik al eens gezien had en een hoop gebabbel van de directie, is nu niet meteen de favoriete bezigheid van een doorsnee puber op een dinsdagnamiddag!!

Morgen gelukkig maar vier uurtjes!! En ’s middags notenleer. ‘k Behoor tot de bende uitzonderingen die notenleer best leuk vinden, maar dat komt omdat ik dus eindelijk iets gevonden heb dat ik blijkbaar best wel kan.
En ik mag zingen!! Ik doe tegewoordig niets anders Ik zing terwijl ik me aankleed, op weg naar school, tussen de lessen door, tijdens het eten, op weg naar huis, tijdens het leren en werken en terwijl ik in slaap val! Zelf tijdens het schrijven van blogberichten kan ik het niet laten! Momenteel is het everything, van michael bublé, en mijn zus word er al helemaal gek van
Dus ik ga rustig verder zingen terwijl ik nog snel een laatse vraag opzoek voor ons oorlog-spelletje!!

koude tenen en winterbenen januari 5, 2008

‘t Is zover … da twee laatste dagen van de (véél te korte) vakantie zijn ingegaan! Mijn zussen en broertje zijn vanmiddag vertrokken om met hun dansgroep driekoningen te gaan zingen, dus is het heerlijk rustig. Nadat het hele huis een grondige (toch MIJN grondige, mijn papa zou het misschien niet zó grondig gevonden hebben) schoonmaakbeurt heeft gekregen (die klein mannen komen vanavond met een hele troep eten, dus moet het extra netjes hé!) kruip ik dus maar, uit gebrek aan iets beters, achter de pc. Geen volk online, geen humeur voor leuke liedjes, … Lang leve de blog !!!
Maandag ben ik dus nog ben ik dus nog naar m’n vriendje geweest en ’s avonds gezellig nieuwjaar gaan vieren bij oma. Na dinsdag lang te hebben uitgeslapen zijn we ook ons bomma met een bezoekje gaan verheugen. Omdat het dus te laat was om nog te ontbijten heb ik ansjovisjes, kinderchampagne, scampi’s en parmazaankaas op een nuchtere maag gegeten!! Wonderwonder, uiteraard heb ik heel de dinsdagmiddag met buikpijn in bed gelegen. Ook het kleine slaaptekort en mijn geweldige imuunsysteem hebben daar wel iets mee te maken, ik mag het niet enkel op de kookkunsten van mijn bompa steken!

 Woensdag ben ik met een aantal vrienden naar de bioscoop getrokken. American Ganster gaan kijken!! Dat is nu niet meteen het soort film dat ik zèlf zou kiezen, maar ‘t was er wel een … interessante . En ‘t is ook leuk om de mensen eens terug te zien die je zo maar héél zelden ziet. Dus ‘k heb er van genoten

Donderdag heb ik me, in gezelschap van men beste vriend, gewapend met gevulde portefeuille, in het soldengebeuren gestort We wilden gaan shoppen, maar waren natuurlijk weer vergeten dat donderdag de eerste dag van de solden was. ‘t Was dus druk, rumoerig, vol, duwen en trekken (dat viel nog wel mee, maar toch méér dan anders ), …
Gelukkig hadden we niet veel nodig en dus zijn we maar een ijsje gaan eten!!

Op een of andere gekke manier heb ik tussendoor nog een vrije middag gevonden om met mijn zusje te gaan schaatsen. Mijn geheugen laat me in de steek en ik kan er niet meer op komen wannéér dat nu juist was, maar wij schaatsen allemaal graag en omdat de rest geen tijd had zijn we er met zen tweetjes op uitgetrokken. Ik ben erin geslaagd om mijn voet te doen en het was nogal druk op de schaatsbaan, maar zo een uurtje weg met je zus is toch altijd plezant!! We hebben nog eens gezellig gebabbeld en zo snel kunnen schaatsen als we wilden, zonder kleine broertjes of zusjes aan onze arm

Ik heb een toffe vakantie achter de rug en krijg al de kriebels bij het idee dat die maandag weer voorbij is! Niet langer tot tien uur in mijn bed liggen, maar om zeven uur eruit, soms wel negen uur op school zitten, huiswerk moeten maken … Máár gelukkig heb ik nog een héle dag om te genieten van zo veel mogelijk niksen!!
Lang leve de vakantie

nieuwjaar januari 2, 2008

Gelukkig nieuwjaar!!! en voor iedereen de allerbeste wensen voor 2008!
Ik heb dit jaar héél tof niewjaar gevierd. Maandag zelf nog naar mijn vriendje geweest. En uiteraard was dat wel plezant
Rond zes uur zijn we, met onze mooie kleren aan, beladen met pakjes en eten, naar oma getrokken.
Bij nieuwjaar hoort eten, véél eten Eerst hapjes daarna soep, dan kalkoen met kroketjes en appeltjes met veenbessen, tiramissu en taart als dessert en dan volgden nog de zoute koekjes en chocolaatjes! Overduidelijk dus, dat er wel een kilootje bij is nu!
Bovendien zijn de kookkunsten van mijn tantes en nonkel bijzonder goed!! Uit pure beleefdheid heb ik dus soms iets meer gegeten dan goed voor me was
Nog iets dat bij nieuwjaar hoort zijn pakjes. ‘t Waren er weer een héle hoop dit jaar!
Ik heb een radio gekregen, en centjes, een kettinkje, een portefeuille, …
Maar uiteraard is het ook gewoon plezant om met de hele famillie samen te zijn. Gezellig samen eten, babbelen en verhalen ophalen, gelukkige-nieuwjaars-kussen uitdelen, iedereen het beste wensen, mijn oom bewonderen om opnieuw een gewéldig mooie lading vuurwerk en onze creativiteit uiten met een nieuwjaarsbrief.
‘t Is bijzonder schattig om de allerkleinsten hun brief te horen opzeggen. De jongsten ingefluistert door mama, de iets oudere vlekkeloos uit het hoofd geleerd, degene die al kunnen lezen, soms hakkelent en soms perféct.
En dan nog de groteren (dit keer eigenlijk alleen ik en men zusjes en één nichtje) die meestal zenuwachtiger zijn dan de kleintjes.
Het vuurwerk was, zoals gezegt, weer geweldig mooi! In de buurt van mijn oma wordt altijd veel afgestoken en vanuit oma’s grote tuin heb je een mooi uitzicht over de lucht Ook mijn nonkel heeft zichzelf weer overtroffen! Met de grootste pijlen die hij legaal kon krijgen toverde hij het luchtruim weer vol mooie vonken

Bij het begin van een nieuw jaar is het besef dat ik een gelukzak ben toch weer wat groter dan anders. Niet om de cadeautjes of het eten, maar omdat iedereen elkaar leuke dingen wenst.
‘k Heb toffe ouders, lieve zussen, plezante nonkels en leuke tantes, geweldige grootouders en grappige neefjes en nichtjes! En keitoffe vrienden (en een lief vriendje )

Deze week ga ik nog shoppen met een keigoeie vriend ( ), en naar de bib voor schoolwerk (toevallig dat ik daar nog de laatste dagen aan moet beginnen!!) Nu kruip ik maar in mijn bed, want ik kamp met een licht slaaptekort door véél te veel gedachten en slapeloze nachten

slaap lekker en een gelukkig nieuwjaar!!