ijsberen, shopverslaafden en nieuwjaarsbrieven december 29, 2007

De vakantie wordt bij ons thuis benut om samen dingen te doen. Uiteraard ook om te werken (geld vooral voor vokke), weg te gaan met vrienden (ik en m’n zusje), te gaan spelen bij vriendinnetjes (ander zusje en broertje) en een beetje bij te komen van de schoolstress (iedereen!!).
Maar we zijn tot hiertoe al gaan wandelen, gaan vieren en naar de bioscoop geweest.
Iedereen was het erover eens dat we the golden compass moesten gaan kijken. Omdat we nog een 7- en 11-jarige bij ons hebben wordt er uiteraard gekozen voor de nederlandstalige versie (waarvan de stemmen volgens mij op niet veel trokken, maar ja, zelfs met die hele fles water bij de wijn was het wel tof )
Sinds mijn broertje die film gezien heeft is hij helemaal wild van ijsberen. En nadat hij ook nog eens arthur en de minimoys (of toch iets dergelijks) heeft gezien, is hij gek op ijsberen én elfjes. Onze tekenkunsten worden herleid tot deze twee onderwerpen (mieke, teken nog eens een ijsbeer? Is dat een ijsbeer? Net een olifant!) en zijn de ijsbeerposters opgehangen en de film (van arthur en de minimoys) al twee keer bekeken (op twee dagen!)
Ik ben er met m’n zussen op uitgetrokken om een cadeautje te gaan kopen voor onze ouders en grootouders. Na lang zoeken hebben we toch iets gevonden en zijn we gepakt en gezakt terug naar huis vertrokken. Jammer genoeg kwam niet alles heelhuids thuis aan (ik reed van een drempeltje en met glazen in je fietszak is dat blijkbaar géén goed idee ).
De dag erna ben ik met mijn jongste zusje nóg eens naar de winkelstraat gegaan om de finishing touch voor onze pakjes te halen. Een zus met, voor 40 euro, bons meepakken is overigens héél plezant. Manipuleren in haar keuze kan je het moeilijk noemen (klinkt zo gemeen), maar ik heb haar toch wel lichtjes in de juiste richting gestuurd.

 Een tijdje terug kreeg ik van mevrouw Benaets, een oudleerkracht van onze school, het voorstel om af en toe voor háár blog te schrijven. Dat had ik niet verwacht! Haar site word veel bezocht en lijkt mij altijd héél professioneel Of ik daarvoor zou willen schrijven? Tuurlijk, fantastisch! En dan nog wel over woorden en wat woorden met me doen, over schrijven en beschreven worden … dus ‘k zie het volledig zitten toch wel tof om zo enthousiast benadert te worden, zeker door iemand die er zoveel van kent! En ‘t is leuk om ernaar te kunnen uitkijken mijn creativiteit eens voor iets anders te kunnen gebruiken dan schoolwerk.

Over schrijven gesproken!! Met nieuwjaar in het vooruitzicht (nog maar drie dagen) ben ik maar snél aan mijn nieuwjaarsbrieven begonnen. De meeste kinderen van mijn leeftijd schrijven die niet meer, maar in onze familie zijn nieuwjaarsbrieven traditie, dus schrijf ik ook nog steeds.
Omdat ik de internet-nieuwjaarsbrieven meestal maar stom en onpersoonlijk vind (ook al zitten er héle grappige tussen) schrijf ik ze meestal ook zelf.
Om ieder jaar met een nieuwe brief te komen, en dan liefst ook nog eens voor iedereen een andere, moet ik dus héél wat inspiratie gebruiken. (daarmee dat het momenteel een beetje moeilijk is om nog ergens anders creatief bezig te zijn en daarom dat het nu op mijn blog niet meer is dan een beetje geleuter. Gelukkig dat mijn blog vooral bedoelt is als een soort persoonlijk dagboek ).
Zoals het in onze moderne tijd hoort (en ook wel een beetje uit gemakzucht) heb ik mijn brieven op de pc getypt.
Nu blijkt uiteraard, ik had het moeten weten, onze printer stuk te zijn! Héb ik weer. Ik verschiet er zelfs niet meer van en ben zonder te zagen met pen en papier achter de pc gekropen om die brieven over te schrijven.
Nadat ik ze ook nog eens in het nét had overgeschreven en van de nodige tekeningetjes voorzien ben ik dit jaar toch nog goed op tijd klaar. Vorig jaar ben ik de dag zelf nog begonnen !!!!

Een tijdje terug kreeg ik van mevrouw benaets, een oudleerkracht van onze school, het voorstel af en toe voor háár blog te schrijven. Dat had ik niet verwacht Haar site wordt véél bezocht en lijkt mij steeds heel professioneel En ik zou daarvoor mogen schrijven? fantastisch!! en dan nog wel over woorden en wat woorden met me doen, over schrijven en geschreven worden … Dus ‘k zie het al volledig zitten! Toch wel tof om zo enthousiast benadert te worden, zeker door iemand die er zoveel van kent!!

Soms word ik helemaal gek van men zussen en broertje, maar eigenlijk is het héél plezant om met vier kinderen te zijn.
Zeker omdat we eigenlijk vier totaal verschillende mensen zijn, op vlak van leeftijd, interesses, gewoontes. Als ik het even beu ben om tussen de pubers te lopen trek in naar mijn broertje, die nog meer aan de kleuter- dan aan de puberkant hangt. En als ik zin heb in een serieuse babbel is m’n oudste zus altijd bereid te luisteren.
Om eens enorm te lachen (zelfs over jongens, gelijk zij hun best doen zich in te leven in mijn wereldje) kan ik weer bij men jongste zusje terecht. Die vind het soms zelfs hilarisch als ik zeg dat ik mijn nagel heb gebroken, dus kun je je wel indenken dat het geen vijf minuten serieus blijft!
En uiteraard maken we ook véél ‘ambras’. Maar dat hoort er bij en meestal zijn die ruzies snél opgelost.

Mijn goed voornemen voor volgend jaar is dus om misschien nog net ietsje minder ruzie te maken, te oefenen op het ijsberen tekenen en op tijd aan mijn nieuwjaarsbrieven voor volgend jaar te beginnen!!