ijsberen, shopverslaafden en nieuwjaarsbrieven december 29, 2007

De vakantie wordt bij ons thuis benut om samen dingen te doen. Uiteraard ook om te werken (geld vooral voor vokke), weg te gaan met vrienden (ik en m’n zusje), te gaan spelen bij vriendinnetjes (ander zusje en broertje) en een beetje bij te komen van de schoolstress (iedereen!!).
Maar we zijn tot hiertoe al gaan wandelen, gaan vieren en naar de bioscoop geweest.
Iedereen was het erover eens dat we the golden compass moesten gaan kijken. Omdat we nog een 7- en 11-jarige bij ons hebben wordt er uiteraard gekozen voor de nederlandstalige versie (waarvan de stemmen volgens mij op niet veel trokken, maar ja, zelfs met die hele fles water bij de wijn was het wel tof )
Sinds mijn broertje die film gezien heeft is hij helemaal wild van ijsberen. En nadat hij ook nog eens arthur en de minimoys (of toch iets dergelijks) heeft gezien, is hij gek op ijsberen én elfjes. Onze tekenkunsten worden herleid tot deze twee onderwerpen (mieke, teken nog eens een ijsbeer? Is dat een ijsbeer? Net een olifant!) en zijn de ijsbeerposters opgehangen en de film (van arthur en de minimoys) al twee keer bekeken (op twee dagen!)
Ik ben er met m’n zussen op uitgetrokken om een cadeautje te gaan kopen voor onze ouders en grootouders. Na lang zoeken hebben we toch iets gevonden en zijn we gepakt en gezakt terug naar huis vertrokken. Jammer genoeg kwam niet alles heelhuids thuis aan (ik reed van een drempeltje en met glazen in je fietszak is dat blijkbaar géén goed idee ).
De dag erna ben ik met mijn jongste zusje nóg eens naar de winkelstraat gegaan om de finishing touch voor onze pakjes te halen. Een zus met, voor 40 euro, bons meepakken is overigens héél plezant. Manipuleren in haar keuze kan je het moeilijk noemen (klinkt zo gemeen), maar ik heb haar toch wel lichtjes in de juiste richting gestuurd.

 Een tijdje terug kreeg ik van mevrouw Benaets, een oudleerkracht van onze school, het voorstel om af en toe voor háár blog te schrijven. Dat had ik niet verwacht! Haar site word veel bezocht en lijkt mij altijd héél professioneel Of ik daarvoor zou willen schrijven? Tuurlijk, fantastisch! En dan nog wel over woorden en wat woorden met me doen, over schrijven en beschreven worden … dus ‘k zie het volledig zitten toch wel tof om zo enthousiast benadert te worden, zeker door iemand die er zoveel van kent! En ‘t is leuk om ernaar te kunnen uitkijken mijn creativiteit eens voor iets anders te kunnen gebruiken dan schoolwerk.

Over schrijven gesproken!! Met nieuwjaar in het vooruitzicht (nog maar drie dagen) ben ik maar snél aan mijn nieuwjaarsbrieven begonnen. De meeste kinderen van mijn leeftijd schrijven die niet meer, maar in onze familie zijn nieuwjaarsbrieven traditie, dus schrijf ik ook nog steeds.
Omdat ik de internet-nieuwjaarsbrieven meestal maar stom en onpersoonlijk vind (ook al zitten er héle grappige tussen) schrijf ik ze meestal ook zelf.
Om ieder jaar met een nieuwe brief te komen, en dan liefst ook nog eens voor iedereen een andere, moet ik dus héél wat inspiratie gebruiken. (daarmee dat het momenteel een beetje moeilijk is om nog ergens anders creatief bezig te zijn en daarom dat het nu op mijn blog niet meer is dan een beetje geleuter. Gelukkig dat mijn blog vooral bedoelt is als een soort persoonlijk dagboek ).
Zoals het in onze moderne tijd hoort (en ook wel een beetje uit gemakzucht) heb ik mijn brieven op de pc getypt.
Nu blijkt uiteraard, ik had het moeten weten, onze printer stuk te zijn! Héb ik weer. Ik verschiet er zelfs niet meer van en ben zonder te zagen met pen en papier achter de pc gekropen om die brieven over te schrijven.
Nadat ik ze ook nog eens in het nét had overgeschreven en van de nodige tekeningetjes voorzien ben ik dit jaar toch nog goed op tijd klaar. Vorig jaar ben ik de dag zelf nog begonnen !!!!

Een tijdje terug kreeg ik van mevrouw benaets, een oudleerkracht van onze school, het voorstel af en toe voor háár blog te schrijven. Dat had ik niet verwacht Haar site wordt véél bezocht en lijkt mij steeds heel professioneel En ik zou daarvoor mogen schrijven? fantastisch!! en dan nog wel over woorden en wat woorden met me doen, over schrijven en geschreven worden … Dus ‘k zie het al volledig zitten! Toch wel tof om zo enthousiast benadert te worden, zeker door iemand die er zoveel van kent!!

Soms word ik helemaal gek van men zussen en broertje, maar eigenlijk is het héél plezant om met vier kinderen te zijn.
Zeker omdat we eigenlijk vier totaal verschillende mensen zijn, op vlak van leeftijd, interesses, gewoontes. Als ik het even beu ben om tussen de pubers te lopen trek in naar mijn broertje, die nog meer aan de kleuter- dan aan de puberkant hangt. En als ik zin heb in een serieuse babbel is m’n oudste zus altijd bereid te luisteren.
Om eens enorm te lachen (zelfs over jongens, gelijk zij hun best doen zich in te leven in mijn wereldje) kan ik weer bij men jongste zusje terecht. Die vind het soms zelfs hilarisch als ik zeg dat ik mijn nagel heb gebroken, dus kun je je wel indenken dat het geen vijf minuten serieus blijft!
En uiteraard maken we ook véél ‘ambras’. Maar dat hoort er bij en meestal zijn die ruzies snél opgelost.

Mijn goed voornemen voor volgend jaar is dus om misschien nog net ietsje minder ruzie te maken, te oefenen op het ijsberen tekenen en op tijd aan mijn nieuwjaarsbrieven voor volgend jaar te beginnen!!

kapper, kerstmis en kou december 25, 2007

Kerstmis is bij ons thuis een hele bedoeling … We leven er met zen allen echt naartoe.
Eerst en vooral hoort shoppen bij Kerstmis. En als er iets is waar ik voor te vinden ben is het wel shoppen!! Vrijdag een hele dag door de winkels op de meir gekuiert, veel geld uitgegeven en veel gepast.
Gisteren ben ik nog in allereil naar de kapper vertrokken (om half zes moesten we bij bomma zijn en ik kwam er om vier uur achter dat ik dringend een kappersbeurt nodig had).
Naar de kapper gaan is voor mij een enorm gedoe!! Eerst moet ik overhaald worden of zelf overhalen om te gaan. Daarna komt het gepieker over wát ik nu precies wil veranderen. Nadien ben ik te bang om te gaan (aaah, nee, wat als het dan te kort is??) en moet ik met een enorme massa peptalk buiten de deur geholpen worden. Als ik daarna bij de kapper aankom vergeet ik opeens wat die nu net moesten doen en zeg ik dat ze maar wat moeten proberen, wat meestal nog extra stress oplevert. Tijdens het knippen moet m’n bril af zodat de verassing op het eind nog groter is. Eenmaal terug thuis vind ik het nooit goed en moet ik eerst twee uur horen dat het écht wel goed is voor ik zelf begin te zien dat ze misschien wel eens gelijk kunnen hebben (lang leve de complimentjes en bedankt aan de mensen die twee uur aan een stuk de moed hebben om die te geven!!).
Na de kapper zijn we naar bomma getrokken. Daar kerstavond vieren is plezant maar slecht voor de lijn! De massa’s hapjes vooraf, superlekker voorgerecht, soep en hoofdgerecht, nog ijstaart achteraf en dan tovert ze steevast nog een schoten snoepjes, chocolaatjes en marsepijntjes op tafel!! De hemel voor de lekkerbek in mij, de hel voor de brave, op-haar-lijn-lettende mieke Maar door de nabeperkingen van het ziekzijn (ik krijg maar een kwartje binnen van wat ik normaal zou kunnen snoepen) ben ik netjes in het midden kunnen blijven!!
De pakjes werden dit jaar op een nieuwe manier uitgedeeld. ‘t Was iets met met de dobbelsteen gooien, pakjes pakken en verwisselen, … Uiteindelijk hield ik er een zakje met douchegel, crème en een sponsje met kokosgeur, drie schriftjes, een ladyshave en een nagelset aan over ‘t Was vooral grappig, omdat je van iedereen pakjes kon gaan weghalen of verwisselen. Uiteindelijk had mijn bompa soms zeep vast, of een armband, terwijl mijn zus met een karaf en wijn zat. Tegen het einde had iedereen wel iets tof en was iedereen tevreden met zijn (of haar) pakjes
Spijtig genoeg ben ik niet de enige met vervelende maag en darmen, want tegen elf uur werdt moeke ziek. We zijn nog wel even gebleven, maar om iets voor twaalven zijn we toch maar huiswaarts getrokken.
Mijn broertje had een walkietalkieset gekregen. En deze morgend zijn we dus met zen allen (behalve moeke, want die is nog steeds ziek) naar het bos getrokken.
Met mijn zus en de hond naar recht getrokken, terwijl vokke met men andere zus en broef naar links zijn gegaan. Mijn broertje genoot er enorm van zo’n spannende wandeling te kunnen maken. (het enige spannende was dat we elkaar niet terug vonden, maar voor zo’n manneke van zeven is zoiets enorm spectaculair). Ik genoot vooral van de warme chocomelk achteraf!!
Ik ben blij dat het vakantie is … tot half elf in mijn bed kunnen blijven liggen (en dan wakker gemaakt worden door een lief broertje dat in je oor brult dat het al middag is), op ‘t gemakske kunnen eten, boekje lezen, naar vrienden gaan, eens gaan wandelen, …
En toch mis is school ook wel een beetje … vooral om de vriendinnen en vrienden uiteraard. Maar dat wil niet zeggen dat ik supercontent ben met nog maar liefst … (even tellen) 13 dagen vakantie!!
Voor iedereen een geweldige vakantie, een vrolijke kerstmis en bij voorbaat een gelukkig nieuwjaar.

vakantie / bloggen december 22, 2007

lekker onderuitgezakt in de bureaustoel, tas thee binnen handbereik, geen stress, geen spanning en vooral géén school!! Kan het leven zaliger? Misschien wel, met wat meer geld, geen broertje dat naast mijn oor junglebook meebrult en geen laatste restje griep in men lijf, maar toch geniet ik van de luxe die ik momenteel al heb
Dinsdag dus ook nog een dagje stage gaan inhalen. ‘t Viel geweldig mee, maar toch was ik moe en blij dat de dag er weer opzat. Maar ‘t was nog niet gedaan!! Ik ben, gebracht door men papa, naar een vriendin gereden, waar al drie vriendinnen en twee vrienden waren. De jongens zouden ’s avonds weg gaan, maar voor ons waren de veldbedjes opengezet, de dekens bovengehaald en de kussens veilig verstopt (wegens groot gevaar op gevallen vazen ed ).
Eerst een beetje tv gekeken, nog een vriendin verwelkomt (véél kussen, verhalen en wilde plannen) en lekker gegeten (mmh , frietjes met bitterballen!!).
Daarna besloot onze gastvrouw dat het hoog tijd was voor een beetje ambiance. De muziek werd opgezet, de lichten gingen uit en enkel de discolamp (speciaal voor deze gelegendheid van zolder gehaald ) vermeed dat ik tege alle tafels en stoelen aanliep.
Wreed onnozel gedaan, oh ja! We hebben de meest idiote dansjes gedaan, staan zingen, de jonges geport en gekietelt tot ze ook zouden bewegen en véél te veel gesnoept.
Toen ook onze laatste gaste arriveerde en de kortstondige bezoeker (vriendje van een van de meisjes, die onder lichte dwang even langswipte) werden de cadeautjes opengedaan.
Ik had weer pecht uiteraard. Ik moest pakjes kopen voor een jongen en toevallig moest die jongen ook voor mij!! Ik had het beleefd gehouden (nu ja, ik had een boxershort gekocht, en snoep en een flesje cola), maar hij gaf mij een “prachtige” tas met een penis erin (ik zeg het netjes en beleefd, omdat het toch een blog blijft hé, ook al dient het meer als mijn persoonlijke dagboek). En ik, met nog steeds het vreemde gevoel dat seks een taboe is, was ik dus wel degelijk LICHTJES  geshokeerd! ‘t Was wel een mooie tas, er stond op ‘voor mijn beste vriendin’, maar toch, om eerlijk te zijn, vond ik het geen geweldig cadeautje! Maar ja, jongens hé
Na de pakjes is de duivel in kwestie naar huis gegaan (zonder veel protest van mij uiteraard ) en zijn we naar boven getrokken. We hebben nog uren gebabbeld, maar we zijn tegen onze gewoonte in toch redelijk vroeg gaan slapen. Om twee uur was het stil en lagen er al een paar te maffen. We waren met vier in het tweepersoonsbed van Nina gekropen, dus koste het ons wel iets meer moeite, maar uiteindelijk is iedereen ierin geslaagt om in slaap te vallen.
Ik zou natuurlijk Mieke niet zijn als niet een of ander vervelend voorval het feestje zou verpesten. Om vijf uur werd ik wakker en tegen zes uur ben ik naar het toillet gesneld, om dan, om zeven uur, mijn mama te bellen met de vraag of ze mij, alsjeblieft!!, niet zou kunnen komen halen, want dat ik ziek was.
Dus heb ik woensdag en donderdag in de zetel doorgebracht, met véél pijn en gelukkig ook veel verwennerijtjes.
Zo ging mijn vakantie dus in … Vrijdag ben ik een hele dag gaan winkelen met mijn mama, oma en zus. ‘t Was héél gezellig en we hebben veel geld uitgegeven, maar ik was wel snel moe en had nogal veel last van ongeveer alle delen van mijn lichaam. Wie gaat er dan ook shoppen nadat je nog maar net twee dagen ziek bent geweest (en niet uit de zetel bent geraakt)?
Maar ik heb nu wel al mijn cadeautjes, nieuwe kleren en weer een héél pakket stress minder!!
Tussen het typen door ben ik nog even in sneltempo van de badkamer (op de eerste verdieping) naar de kelder gecrossed omdat er opeens water uit de plafond lekte! We zijn onze badkamer aan het verbouwen en papa was juist de kranen aan het installeren toen hij ontdekte dat hij nog een onderdeeltje miste om alles juist te kunnen doen.
En uiteraard, nét als hij naar de winkel is, begint heel de boel in het honderd te lopen! Water uit het plafond, fijn! En geen ouders thuis, nog fijner! En uiteraard hadden ze ook hun GSM niet bij, fijnst!!! Dus de kraan nog maar wat steviger dichtgedraaid, emmertjes gezet en geduldig (lees: bijna gillend) gewacht tot er iemand thuis zou komen.
Momenteel lekt het plafond nog stééds, ook al zijn mijn beide ouders thuis, en loopt er ook al water uit de lamp. Maar volgens men papa is dat niet zo erg Komt wel in orde, zei hij

 Dus ik ga nu mijn mama helpen met dweilen en nog even kijken naar de plaatselijke regenbuien in onze living!!

stage en vakantie december 16, 2007

Vandaag ben ik de dagen dat ik ziek was tijdens mijn stage gaan inhalen. Ik heb stage gelopen in een kinderkribbe. Morgen nog een dagje en dan heb ik mijn veertien dagen gedaan.
Deze morgend dus, in de bijtende kou, tot in deurne gefietst. (met m’n muts tot over mijn ogen en mijn sjaal tot over mijn neus, men jas dicht tot onder m’n kin, een kousenbroek en skisokken voor de zekerheid)
Best leuk eigenlijk, om na drie weken die gezichtjes terug te zien! Sommige kindjes keken alsof we sinterklaas waren (en sinterklaas is voor die kleintjes een monster, iets groots en lelijks dat ze niet kennen, niet de dikke vriend van ieder kindje dat doorheeft wat die grote meneer komt brengen) en anderen riepen superenthousiast onze (eigenlijk alleen mijn ) naam.
Na zo’n 15 kakbroekskes (én meegeteld dat ze bijna allemaal goed ziek waren en met buikloop zaten), 500 snotneusjes, 5 paar ijs-ijs-ijskoude vingertjes, een kotserke, 4 omgevallen potjes pasta met tomatensaus, 2 gescheurde nagels, een bloeiende lip, vééél uitslag op de billetjes en één kleintje die op miraculeuze wijze opeens (met de riempjes vast) onder haar stoell bengelde in plaats van erin te zitten, was ik toch wel blij dat ik naar huis kon.
Een zere rug (door een kindje dat véééél te veel woog en véééél te hard doorhing toen ik hem oppakte), afgevroren vingers (door de kou), hoofdpijn (door t geween) en zo’n twintig minuten later ben ik in de zetel geploft en heb ik genoten van de vloerverwarming (lang leve de persoon die dat wonderbaarlijk zalige iets heeft uitgevonden )

‘t is super om verliefd te zijn. En vreselijk ook Super omdat het gewoon geweldig is om te kunnen dromen over iemand en daar aan te denken. Geweldig om daar bij te zijn en met te babbelen en ga zo maar door. Maar vreselijk omdat het soms zo enorm verwarrend kan zijn! Klinkt gek, ‘t is toch maar kalverliefde, zul je denken en misschien heb je gelijk, maar toch vind ik het soms keimoeilijk
Als hij niet reageert op berichtjes, zegt geen tijd te hebben af te spreken, maar wel om drie uur online komt, stil is op msn, … dan begin ik al zenuwachtig te worden!!
En dan krijg ik een uur later een berichtje dat z’n msn stuk was, dat z’n belwaarde op was en hij nog snél nieuwe is gaan halen of dat hij mij mist …
jonges niks me aan te vange Toch zeker niet met dat geval waar ik mee te maken heb!
En al een geluk hebde ook nog gewone, simpele, to-the-point-jongens dat is dan weer een subtiele hint van mij é?!

Morgen nog een dagje naar de stageplaats en dan kan ik genieten van een écht dagje vrij. Donderdag krijg ik m’n rapport (‘k slaap nu al ni meer ) en vrijdag ga ik shoppen!!!
Dus ‘k heb nog een boeiende week voor de boeg!! 

zaterdag :p december 15, 2007

zaterdag morgend houd in dat hier in ‘t dorp de markt staat. En vermits ik dinsdag naar een feestje moet en maandag en dinsdag tot vier uur op m’n stage zit, moest ik in alle rapte nog snél een pakje gaan halen. Met hulp van men zusje en de nodige sponsering van mijn beste vriend, ‘t spaarboekje (hoewel daar niet veel opstaat) heb ik dat na even zoeken toch maar gevonden! Na ook nog eens véél te veel geld uit te geven aan kerstkaartjes, pakje voor m’n zus en snoep (maar 60 cent, ‘t is ni erg, k heb mezelf al ingehouden).
Ik ben ook vriendelijk mee cadeautjes gaan kopen die men zus nodig had en naar de bakker gegaan voor men moeke.
Bij het eten kwamen de babbels tussen men mama en oma weer op gang. Tot drie uur hebben we zitten babbelen, over beloningen en punten en vriendjes en …
Daarna heb ik weer geluk gehad! onder lichte dwang van m’n oma met moeke naar de winkel getrokken.
vier broeken gekocht!! zalig gewoon, om ontspannen te kunnen passen, zonder zusjes en broertjes rond je hoofd en met die paar kilootjes eraf én dan besloot moeke ook nog eens dat er onder die ene broek écht wel een nieuw paar botten hoorde! ‘k wist niet waar ik het had.

het gekke aan puberen, of misschien is het wel weer zo’n tipisch mieke-fenomeen, is dat mijn humeur van de ene op de andere moment enorm kan veranderen. De ene moment heb ik zin om een paar borden aan stukken te smijten (nog nooit gedaan, maar wie weet helpt dat wel om trug te ontstressen), de andere moment voel ik mij véél te slecht om ook maar iets te doen en soms nog geen minuut daarna heb ik zin om dansend door ‘t huis te huppelen  Ik denk dat veel mensen tevreden zullen zijn als die periode weer voorbij is als ik weer eens met een lip tot op de grond aan tafel zit, of met een rothumeur online ga, als ik ‘t zot krijg en begin te zingen, of begin te fantaseren … en alle mensen die op zo’n moment met het mieke-monster in contact komen moeten dan maar proberen niet bang te worden van mij gelukkig heb ik toffe vrienden, die mij meestal wel begrijpen!!
‘k ben een gelukzakske, dat weet ik nu wel zeker

jaaah :p vakantie!! december 14, 2007

ik hou van vakantie!! van rode snoepjes, rose shampoo, bruine ogen én vakantie
Het idee van zeker vijf maanden (en langer) geen examens, twee weken vakantie én een zalig rustig weekend is bijna even mooi als het idee van … drie vrachtwagens rode snoepjes, een verwenweek met véél rose shampoo en een heel weekend me de persoon me de bruine oge Gelukkig is iemand zoals ik (gelukkig met een breed genoeg kraagje, of ik zou kunnen stikken door m’n dikke nek) tevreden met de twee weken vakantie!
Maandag en dinsdag kan ik meteen nog evn naar mijn stageplaats om de dagen in de halen dat ik ziek was. Daarna vlieg ik rechtstreeks door naar m’n vriendin, waar ik blijf slapen ‘k heb er wel zin in! ‘k moet nog een cadeautje gaan kopen voor een 16-jarige gast en ‘k zou niet weten wat, dus tips zijn altijd welkom

soms is het echt niet zo gemakkelijk om 15 te zijn! Ik wéét dat ik geluk heb en dat ik blij mag zijn met alles wat ik heb, maar ‘t zou ook wel eens gemakkelijk zijn om niet altijd te moeten piekeren! De meest onbelangrijke dingen zijn voor mij van levensbelang! En de dingen die anderen belangrijk vinden kunnen mij in de verste verte vaak niks schelen! Proberen om erbij te horen, zowel thuis als op school als op de notenleer als … is zoals je thuis voelen op de noordpool en in china tegelijkertijd!
Daar komt nog eens bij dat ik véél te veel nadenk over alles. De kleinste mug wordt gigantische olifant als ik er over begin na te denken. De kleur van men ogen, de maat van men broek, de kleinste details van wat men vrienden (en misschien nog meerbepaald dat ene bepaalde vriendje) hebben gezegd, men mama en zussen en papa en broer, mijn stem en ga zo maar door … Gelukkig bestaan harry potter, zac efron, de schrijvers van de joepie en de massa’s boeke die ik lees en de christophe … die zorge er voor da k men nadenkprobleemkes efkes kan vergete of ze kan vertelle die hebbe mijn leve al gered (figuurlijk dan, letterlijk is gelukkig nog niet nodig geweest)

ik ga nu lekker genieten van m’n rust, het feit dat ik géén examens meer heb en een goed boek (rara, jaja, harry potter, voor de vierde keer momenteel! ik weet het, geobsedeerd is een juist woord en ik kan nu ongeveer heel de reeks al navertellen, maar ‘t blijven goede boeken!!) én van ‘t leedvermaak! meer dan de helft van men vrienden moeten nog allemaal achter de studieboeken kruipen!
dus voor alle vriendjes en andere drukke gestresseerde studentjes, nog véél succes en ik zal duimen terwijl ik in de zetel lig

weekend !! december 9, 2007

láng leve de weekends!! Zonder weekends was er al lang geen mieke ni meer denk ik zo! Na een volle week blokken zat men hoofd weer véél te vol en voelde het of het zou barsten. Een wonder dat dat niet gebeurd is, want soms moeten we toch idiote dingen leren! en véél te veel! Net of ik later óóit zal moeten berekenen hoeveel zuurstof je nodig hebt om 50 gram dikoolstoftrinatriumhydroxide te maken of hoeveel verschillendje mitochondriën er in een darmcel zitten! Maar uiteraard zijn de leerkrachten het daar niet mee eens. Oh ja, we zouden er bést nog eens van kunnen verschieten hoe vaak je die dingen in het dagelijks leven tegen komt Misschien zal ik wel eens moeten berekenen hoeveel gram bloem er in men cake moet, of hoeveel sproete er op menne neus staan, maar voor éne keer (sarcasme duidelijk?) ben ik het toch niet eens met die geweldige leerkrachten

Dús vrijdagavond, mét hoofdpijn, naar clouseau gaan kijken. ‘t Was wel eens de moeite, en ‘t is echt wel knap om te zien hoe zo één man (met een beetje ondersteuning) zoveel honderde mensen mee kan krijgen. Heel die menigte op ‘t zelfde ritme netjes in z’n handen zien klappen, springen en zwaaien, allemaal omwille van een beetje muziek en een man van over de veertig die met z’n kont staat te schudden, is wel bijzonder

Zaterdag morgend, na toch een beetje te hebben uitgeslapen, aan het blokken geslagen. Gezondheid en welzijn is redelijk interessant en niet moeilijk te leren als je een beetje oplet tijdens de lessen zelf. Maar de definities die állemaal op elkaar lijken en eigenlijk ook allemaal hetzelfde vertellen krijg ik er maar met moeite in. Om 7.00 uur mocht ik dan cadeautjes gaan inpakken op de kerstbazaar van de dansgroep. Om half 10, moe maar voldaan (met nog stééds hoofdpijn + zere vingers van het inpakken) in men bed gekropen …

Vandaag nog geleerd, de kerstboom gezet (half m’n nek gebroken doordat men teergeliefde broertje van zen stoel totterde, récht tegen mij, waardoor ik achterover knalde met hem op men buik en fijn met m’n hoofd tegen de zetel ben gevallen!) en in sneltempo een kort bezoekje gebracht aan de speeltuin op de hoek, waar men vriendje op mij zat te wachten. ‘t was ijskoud, maar ‘t gezelschap maakt uiteraard veel goed!
Dan van 4. tot 7. gaan opdienen op diezelfde kerstbazaar. OP HAKKEN!! hoe kan ik in godsnaam zo lomp zijn om hákken aan te doen ? bij de zere nek, vingers en hoofd kwam dus ook nog eens dat mijn voeten aanvoelen alsof ik te voet tot zuid-Frankrijk ben geparadeerd en terug! En heb ik ook nog eens mijn vingers verbrand aan een véél te warm bord pannekoeken!

Maar al bij al, meegerekend dat het examens zijn heb ik toch een tof weekend gehad … Morgen vol frisse moed terug beginnen aan ‘t leren en binnen een weekje ben ik er vanaf!! Zalig
voor alle andere studenten, nog véél succes met de examens en veel goeie moed voor tijdens het leren hé!!

examens (2) december 6, 2007

tijd voor m’n klaagronde! K heb pijn in mijn nek van ‘t voorover zitten, pijn in men sinussen van m’n valling, pijn in men buik en rug, pijn in men hoofd door té veel informatie en pijn in men teen door véél te hard tegen mijn bureau aan te schoppen!
komt nog eens bij dat ‘k men vriendje al twee weken ni gezien en een week ni gehoord heb (stomme rotbelwaarde die natuurlijk weer nét op is op de verkeerde moment) dat ik nog maar de helft van mijn examens heb afgelegd en kijk ik een geweldig weekend vol gezondheid en welzijn tegemoed terwijl ik me allesbehalve gezond voel!
máár uiteraard moet je ook de positieve kantjes van je leven zien :d De sint is geweest, en ‘k heb toch wel een paar toffe prulletjes gekregen. Daarstraks enorm gelachen na het examen en ‘k heb echt wel een plezant klasje! ‘t komt meer dan een keer per dag voor dat we met z’n allen helemaal strijk gaan om de meest onnozele opmerkingen!
Met een beetje geluk geraak ik morgen misschien tot bij mn vriendje én ’s avonds gaan we naar clouseau kijken. Nu niet bepaald men favoriete groep, maar volgens mij is de sfeer met zo’n dingen wel plezant en ‘k zal wel genieten van een avondje weg met m’n zusjes.

Mijn examens psychologie en pedagogiek, wiskunde, godsdienst, fysica en biologie zijn al achter de rug! De meesten gingen héél goed, allen voor fysica heb ik geen flauw idee of ik het goed gedaan heb of niet. Maar ‘t is gebeurd, ‘k kan er niks meer aan veranderen! Nu is ‘t dus afwachten op de resultaten en eerst nog goed mijn best doen hé!
‘k denk dat ik hier ga afronden en gewoon in m’n bed kruipen, want ben enorm moe en morgen word het zalig laat! :p slaap lekker

examens december 4, 2007

héhé, eindelijk even een klein kansje om al m’n creativiteit er uit te smijten! Op dat vlak is examens moeten leren en invullen een pure marteling voor mij! Een hele dag ben je bezig om de verzinselen van andere mensen in je hoofd te proppen, zonder dat je zelf ook maar de tijd en de energie overhoud om zélf te fantaseren. En fantaseren is voor mij noodzakelijk om me goed te voelen, al is het over wat we ’s avonds gaan eten.
Morgen heb ik examen wiskunde … op zich heb ik daar geen problemen mee. Wiskunde is pure logica, en ‘t klinkt misschien gek voor mensen die mij kennen, maar op vlak van leren ligt logica mij wel! Puur vanbuiten leren kan ik niet bepaald geweldig (frans en engels en al die poespas …) terwijl psychologie en wiskunde en chemie en meer van die dinges meestal mijn beste vakken zijn!
Dat ik met logica kan omgaan is dus wéér een bewijs dat mieke en logica niet samen gaat (zie je de logica?)

‘t is bijzonder grappig om mensen te zien studeren, zo nog nét voor ze naar binnen moeten om hun examen te gaan invullen.  De ene gilt een beetje dat ze het niet kent, de ander fluistert defenieties alsof haar leven er vanaf hangt en nog eentje zegt héél rustig dat ze de helft niet kent, stopt haar map in haar tas en begint berichtjes te sturen … Ik zit er ergens tussenin. Ik pak zelden boeken vast, op de speelplaats, maar als ik besef dat ik iets ben vergeten te leren zàkt de moed tot in men sokken en ruk ik in paniek iemands map uit diens handen. Maja, gene stress, zeg ik altijd, en met die mentaliteit gaat het me beter af (als k het nu ook is zou kunne onthoude, maja, ‘t is een begin natuurlijk)

dus, voor alle mensen die blokken, nog eens de boodschap: véél succes, ni panikere en gewoon u best doen zeker é? en duimen voor mij, want ik kan het gebruiken ;)

blokken december 2, 2007

jongens toch! als ik één woord volledig uit men vocabulaire zou kunnen schrappen zou ik waarschijnlijk niet lang twijfelen voor ik ‘examens’ zou zeggen. Vandaag was zelfs de koude thee op en was ik zo blij dat er toch maar twee kilo af was (jaja, 65 kilo nu ben ik blij) dat ik het niet over men hart (en men maag) kon krijgen om van de koekjes te eten!
Stiekem vind ik examens niet echt erg… je krijgt een hele middag te tijd om te leren, wat soms niet genoeg is, maar dat overleef ik toch elke keer. Je moet maar een half dagje naar school, terwijl het overal lekker stil en rustig is!
De stress gaat er vaak wel lichtjes over (zeker met zwaar gestoorde vriendinnen die zich een kwartier voor het examen opeens herinneren dat ze pagine 100 tot 134 óók moesten kennen), maar die is tijdens het examen bij mij meestal ook weer over!
maar het door moeten leren, terwijl je eigenlijk al uren klaar bent is zo oersaai!
Nog een keertje de formule van observeren bekijken, nog eens de eisen voor een experiment opsommen en daar weer rustig wegglijden in men dagdromen over leerkrachten aarderijkskunde, shoppende vriendinnen en blokkende vrienden.

Als ik de komende drie weken in gedachten voor mij zie begin ik al vol te lopen met stress en lichte paniek! Eerst twee toffe weekjes examen ( ) Daarna weekend en snel twee dagen mijn stage inhalen, waarna ik ’s avonds al meteen bij een bende vriendinnen moet staan, mét cadeautjes (die ik ook nog erges moet gaan opscharrelen). De dag erna waarschijnlijk doodmoe mee onnozel doen op het feestje van men jongste zus.
Donderdag mag ik drie keer naar de kerstmis van de school gaan kijken, omdat ik moet zingen en daarna krijg ik fijn m’n rapport (dus veel kans dat ik in de kerk zo de daver heb dat ik van men stoel totter, wat dan weer zoveel hilariteit zal opwekken bij alle mensen die mij niet zo geweldig vinden en waardoor ik dus nog méér zenuwen zal krijgen)
Vrijdag kan ik dan eindelijk genieten van een dagje rust, dat waarschijnlijk wel opgeëist zal worden door óf men mama en men zus óf men vriendje!
En daarna, vakantie  ’k kan ni wachte tot het eindelijk zover is! Maar na nog eerst m’n drie woelige weekjes doorzwemmen (hulp is altijd welkom, al kan ik zo meteen niets anders bedenken dan véél kalmeringsmiddeltjes of een gratis cursus ontspanningstherapie :d)