zonnige zondagen en kleffe koffiekoeken juli 3, 2008

 Hoii bloggers,
 ’t Is gek, maar zelfs op een zondagmorgend om negen uur, in de vakantie, 
 na een véél te korte nacht en een veel te vroeg afgaande wekker, ben ik tóch
 goed gezind!
 Dat zal wel deels liggen aan de toffe weken die ik al achter de rug heb!! De
 eerste week van de vakantie vloog voorbij! Een na een vertrokken stukjes
 van ons gezin naar verschillende plekjes Mijn zus naar Canada, mijn ouders
 naar Schotland en mijn ander zusje, mijn broer en ik zouden met oma en opa
 naar de zee gaan. Na het inpakken en snel snel vertrekken kwamen we dus bij
 onze grootouders aan! Zoals het hoort bij bezoekjes aan je grootouders 
 werden we weer máteloos verwend! Taart, koekjes, boekjes, spelletjes, … En
 na twee dagen dáár logeren zijn we dan naar de zee vertrokken.
 Eerlijk gezegd keek ik er eerst een beetje tegenop! Ik dacht dat ik me wel zou
 vervelen en was een klein beetje jaloers op mij zus die in het zonnige Canada
 zit! Maar mijn verwachtingen klopten niet en ‘t was een supertoffe week!

 

  Uiteraard, dat is ook weer nét iets voor mij, slaagde ik erin ziek te worden
  ginder en ook mijn zusje heeft en dag in bed gelegen. Verder liep ik zo hard
  tegen een auto dat ik een blauwe plek op mijn been heb (en die auto rééd niet
  eens ) én moest ik na elk strandbezoek een half uur gaan liggen omdat mij
  ademhalingsspullement zo moeilijk deed dat ik zelfs niet meer kon zingen (en
  dat wil véél zeggen ).

  Toch heb ik me te plétter geamuseerd! ‘k Heb met mijn broertje tot aan onze
  knieën het water in (dat toch nog redelijk frisjes was!) om garnalen en krabben
  te vangen die we, eens we ze gevangen hadden, gillend terug het water in
  smeten (nu ja, ik gilde, mijn broertje niet meteen). ‘k Ben met mijn zusje in
  het geheim gaan winkelen om souvenirs, die we daarna door het hele huisje
  hebben verplaatst omdat oma niet mocht weten wat we gekocht hadden en die
  overal kwam opruimen!!
  En ondanks het redelijk grote leeftijdsverschil (mijn broertje is acht jaar jonger
  dan ik, mijn oma ongeveer vijftig jaar ouder!) wisten ze het toch weer zo te
  arrangeren dat iedereen iets leuks te doen had!
  ‘k Ben wel ongeveer een kilo of drie bijgekomen van al het snoepen, want dat
  was uiteraard óók dagelijkse kost !

  Toch was ik blij dat ik terug thuis was, want ik heb altijd lichtjes last van
  heimwee! Dat viel gelukkig nogal mee deze keer, maar dat neemt niet weg dat
  ik zo snél mogelijk de sleutel in ‘t sleutelgat stak (waardoor ik hem weer liet
  vallen en opnieuw kon beginnen )
  Omdat mijn ouders nog steeds niet thuis zijn en de dogsitters zèlf op reis zijn
  mocht ik gelukkig alleen naar huis komen om op de honden te letten. ‘t Was
  hier echter niet bepaald proper, dus heb ik mijn eerste middag thuis gevuld
  met kuisen, opruimen, kuisen en nog een beetje opruimen ook!
  ’s Avonds kwam de rest van de familie aan en zijn we naar de feestmarkt
  gegaan … In schoten is het ieder jaar festival van folklore en daar horen dan
  ook weer allerlei andere ‘festiviteiten’ bij … En daar komt ook altijd véél volk
  naartoe, dus dat zorg voor drukte en een gezellige sfeer. Nadat we
  uitgewinkeld waren (en weer geld uitgegeven hadden, dat word een
  gewoonte ) zijn we dan ook nog naar de opening zèlf gaan kijken. Met een
  broer met springveren onder zijn poep is zoiets niet altijd simpel, maar
  gelukkig is dat een dansfestival en viel het dus niet echt op als hij ineens
  opsprong om een dansje te placeren!

  Gisterenmorgend hebben we genoten van wakker worden in ons eigen bed. ‘t
  Was ook zalig rustig in huis, omdat alleen mijn zus en ik hier waren en dus
  hebben we op ‘t gemakske gegeten. Zo met z’n tweetjes thuis, zonder
  ouders, broers en andere “pottenkijkers” komt onze ware meisjesaard naar
  boven! Vollop roddelend over de hotties van de week, luid de meest
  belachelijke liedjes meebrullend, dansten we heel de living door, terwijl we
  met de telefoon naar elkaar aan het bellen waren! Gelukkig dus, dat er verder
  niemand thuis was :) 

  ’s Middags zijn we dan weer met de hele bende naar parkzap geweest, weer
  zoiets dat bij het festival hoort en dat altijd plezant is! Nadat we hadden
  gekeken naar een bende hollanders die stonden de huppelen en amerikanen
  die in minirokjes (ook de jongens, ocharme) stonden te springen zijn we naar
  de pizzahut gereden om te eten.
  Daar heb ik mijn ogen uitgekeken! Een van de serveurs (of obers, of zoiets )
  was superknap en leek als twéé druppels water op Nick, een jongen die vorig
  jaar ook in de groep zat waarmee we naar Berlijn zijn gegaan! Ik tuimelde al
  bijna van mijn stoel toen hij de bestelling kwam ophalen, omdat ik dacht dat
  het Nick was!
  En dan begon mijn oma nog een babbeltje over het feit dat die jongen (die
  trouwens niet Nick, maar Glenn heette) leek op iemand van op tv! Na een korte
  discussie kwamen ze er dan nog achter dat het iemand van spring was, of
  zoiets, maar ik zat wel de hele tijd met een hoofd zo rood als een tomaat naar
  mijn bord te staren
  (@ Nick, hier hebde u persoonlijke stukske é )

  ‘t Ergste was nog dat oma nadien zei dat ‘t zo’n brave jongen was
  Mijn oma is een superspontane babbeltrien en meestal is dat plezant en
  grappig, maar gisteren dacht ik echt dat ik door de grond zou gaan

  Uiteindelijk heb ik samen met mijn zusje nog wat tv gekeken en zijn we in ons
  bed gekropen. (Heb ik ook nog eens over die pizzakerel gedroomt!! :s ) Deze
  ochtend moesten we er al om zeven uur uit om op tijd bij de bakker te zijn.
  Vanmiddag komen onze ouders terug thuis en daar hoort taart bij natuurlijk!
  Na ook nog eens alles opgeruimd te hebben, zat ik dus om half negen al met
  mijn duimen te draaien! Daarom ben ik dus maar achter de computer gekropen!
  Lang leven bloggen, zeewater, knappe pizzajongens en festivals !!
  Ik ga genieten van mijn (nog lánge) zonnige zomerdag, vol taartjes en 
  knuffels, kusjes en cadeautjes!!
  Tot blogs en nog een toffe vakantie
  zonnige zomerkusjes,
  Mieke

  

voldoende vakantie en vrolijke vriendjes juni 26, 2008

JIPIEIEIIEIEIEIIEIIEIE, joeoeoeohoe, hieperdepiep en nog een stuk of drie hoeraatjes!!! ‘t Is misschien nog niet helemaal officieel, maar toch, de vakantie is begonnen!! De examens zijn achter de rug. Die zijn allemaal redelijk vlotjes verlopen, hoewel fysica is uitgedraaid op een régelréchte RAMP!! Ach ja, een rampje of een catastrophe hier en daar moet kunnen en, mede dankzij de  kalmerende druppeltjes van mevrouw de osteopaat, maak ik mij daar dus niet te veel zorgen over.
Voor ik wat vertel over de voorbije week volgen eerst nog de nieuwtes van de vorbije … maand
  - Ik ben officieel plaastervrij … wegens gebrek aan kalkvorming in mijn zielige polsje is het irritante 
     stukje bot nog stééds niet helemaal vastgegroeid, maar ‘t doet in elk geval niet veel pijn meer en ik ben
     natuurlijk in de (hopelijk niet al te aanwezige) wolken met mijn bewegingsvrije polsen!!
  - Ik ben officieel beugelvrij … mijn mama noemde het mijn ont-sara-ing Ik ben in elk geval super-
     super- content dat ik van dat ‘onding’ vanaf ben, want na drie jaar voelde het bijna als een of ander
     onschadelijk, maandelijks pulserend gezwel of zoiets een vervelend deel van mijn lichaam! Dat
     stukje is dus eindelijk geamputeerd, om in de gezwellen-sector te blijven!! 

Voor de rest gaat mijn leven de laatste week gewoon op een zalige manier zijn loopje. Ik heb het heerlijk druk en toch ben ik ook weer héérlijk relaxed …
Maandagmorgend had ik nog mijn laatste examen. Engels!! Ik ben redelijk goed in ‘verbale activiteiten’ en in babbelen en taal, maar Engels en Frans zijn en blijven toch struikelblokken!! Maar … every cloud has a silver lining!! Of, in ‘t Nederlands: achter de wolken schijnt de zon! En die kwam dan ook vollop zijn zonnige straaltjes boven de mini-wolken steken … Dat had dan weer zonnige gezichten, dunne T-shirtjes en zomerrokjes tot gevolg!! En dát leidde dan weer tot een Mieke met een stralend humeur!! ‘t Examen achter de rug, de vakantie in het vooruitzicht, plezante plannen in het achterhoofd én de zon! Wat heeft een mens nog meer nodig om gelukkig te zijn? Juist ja, een klasbarbecue
En die kwam er dus ook, dinsdagavond, in onze tuin. Na de eerste cultuurshock (zo veel eten op zo weinig plaats en een heen en weer gekrioel van meisjes op hakken in zomerkleedjes en jonges die achter de kat aanhollen!! panieieieieiek!!!  ) heb ik me enorm geamuseerd. We hebben het tetter-record verbroken en zijn er uiteraard in geslaagd om al mijn buren ervan te overtuigen dat we een zalige klas hebben!
De volgende dag was zo mogelijk nóg plezanter!!
Rond twaalf uur ben ik, met ‘t fietske naar een vriendin getrokken. Daar aangekomen werd ik meteen overweldigd door een getater van gewelste!!! Sgrale bende in volle actie … Men de hele troep zijn we dan naar het park gesukkeld en daar hebben we cadeautjes opengedaan. ‘t Waren er in totaal 25!! En dat voor 3 mensen!! Voor een ervan waren er 22 cadeutjes, allemaal in eend-vorm, dus we waren de eenden wel beu gezien! Na die duckie-attack vielen we hongerig aan op de doos vol koffiekoeken, de zakken vol flessen drinken en elkaars zij (niks leuker dan porren terwijl iemand aan de fles ice-tea hangt!! Dan krijg je fijne resultaten van rondspuitende ice tea en achter elkaar hollende mensen!!)
Na nog een héle middag zalig in het gras te hebben gelegen, achter de (levende ) eenden aan te hebben gehobbeld en te hebben gedaan alsof we aan het voetballen waren zijn we met zijn zevenen op twee fietsen en twee brommers naar het frituur gesukkeld. Nadat we dan, met zakken vol frietjes, sito-stick’s en mayonaise, in onze tuin waren beland hebben we zalig gesmuld en zijn we snel weer op onze fietsen gesprongen (deze keer genoeg voor iedereen) richting cinema!
De film was niet echt geweldig en de sfeer was ook lichtjes gedaald bij sommigen (door een of ander stom incidentje!!) maar al bij al viel ook dat wel mee. Na de film zijn we weer terug naar huis gefietst en hebben we nog eventjes, met cakes en onder dekens, op de trampoline naar de sterren liggen kijken.
‘t Was een superdag, met supermensen en k was dan ook superblij toen ik (véél te laat) in mijn bed kroop.
Vandaag had ik het aangename bezoek van een charmante jongeheer die met gemak al zijn troeven uitspeelde!! Ik verklaar mij nader: mijn kleine neefje van twee was deze voormiddag babysitloos, dus sprong ik, samen met mijn zus, in om dat schatje op te vangen!! Met op de ene arm de deugeniet in kwestie en aan de andere een zak vol koekjes, pampers en zakdoekjes trokken we erop uit. Voor hem een hele ontdekking, voor ons simpelweg de bakker, de apotheker en de speeltuin! Toen Wout’s mama weer terug was ben ik (na een middageten van aardbijtjes en brood) in de zetel gedoken, want na twee nachten véél te laat gaan slapen was dat ook wel even nodig!!
Nu ga ik eten en daarna neem ik mijn plekje in de zetel weer in, om te genieten van de laatste avond voor het grote oordeel (morgen krijg ik mijn rapport! :(  )
Tot blogs en veel genietplezier van de zomer!!
Mieke

plaatselijke plaasters & stoffige schoolspullen mei 19, 2008

Alarm! Alarm! Hóóg tijd voor een nieuw blogbericht! Aan tijd geen gebrek, aan goesting evenmin, maar de inspiratie is al een tijdje zoek. Maar ik heb genoeg gezocht, dus zal ik mijn bericht van vandaag maar baseren op púre feiten
Oké, hier gaan we dan … (waar zal ik beginnen?)
School dan maar … De meeste mensen zullen me wel gek verklaren (de personen die dat reeds deden krijgen bij deze toestemming om mij nog gekker te verklaren!) maar ik vind school écht leuk. Niet om het feit dat school leren en onthouden betekent, maar om wat school allemaal met zich meebrengt.
Natuurlijk, ik zal mij nader verklaren, voor alle pubers/tieners/studenten die school haten/ verafschuwen (zoveel /-kes!).
Ten eerste: de mensen! ‘t Is echt verbazend hoeveel toffe mensen er op een ‘hoopke’ kunnen zitten … Uiteraard zijn er soms ‘ambetanterikskes’, ‘betweterkes’ en ‘dikke nekkers’ (of hoe je de vervelende mensen ook moet noemen), maar hoogstwaarschijnlijk vinden andere mensen mij ook zo én er zijn ook een heleboel ’schatjes’, ‘lievekes’, ’slijmerkes (in de goeie zin van ‘t woord)’, enzovoort
‘t Komt er dus op neer dat ik echt leuke vrienden en vriendinnen heb en dat ik vaak echt zo hard moet lachen dat een buikpijn-kaakkramp-slappe-lach-stuip geen uitzondering is!
In de klas zelf kom ik ook niet met iederéén geweldig overeen, maar er is ook niemand waarme ik écht in de clinch of NIET met overeen kom.
We zijn ook weer van plaats verwisseld (na de paasvakantie/stage) en ik ben naast Anke gedropt … Anke is een echte tetter, een enorm sociale en een zalig meisje! Opletten gaat heel wat minder vlotjes nu, omdat er veel interessantere dingen te bespreken zijn dan redoxreacties en radialen!! De leerkracht van psychologie mag wél tevreden zijn, want we worden uitzonderlijk bedreven in communicatie en observatie (lees: roddelen :)  ) .
Maar uiteraard letten we wel op waar nodig en blijven we beleefd en rustig. Anders denk je nu misschien dat we onhandelbare, onoplettende, gemene leerlingen zijn, maar dat is dus niet het geval hé! Onze punten zijn nog altijd super en we weten ook nog (meestal) waar de lessen over gaan .
Daarbij kan ik meteen overgaan naar het volgende onderwerp van dit blogbericht! De léssen!
Nog zoiets waarin ik wel weer abnormaal zal zijn, maar die zijn vaak echt interessant … psychologie, gezondheid en welzijn, geschiedenis, … Ik ben echt blij dat ik voor gezondheids- en welzijnswetenschappen heb gekozen. Stilletjes aan moet ik ook al beginnen nadenken over wat ik hierna wil gaan doen … Nog maar een jaartje middelbaar en ik moet kiezen! Hetgeen ik tot hiertoe het meest logische vind is een lerarenopleiding. Leerkracht worden is al lang iets dat ik wil doen en ‘t lijkt me ook iets creatiefs, veelzijdig, …
Maar er is zo véél dat ik interessant vind en zo véél dat je kan doen! ‘t Is dus maar goed dat ik nog een jaar heb of de paniek zou al férm hebben toegeslaan!

verder is er ook nog dé plaaster … Ik heb ondertussen alweer twee weken zonder rond gelopen, mits enige pijn en moeite, maar twee weken vrij polsjes en armbanden en …
Maar ‘k was toch wel blij dat ik vandaag terug op controle moest, want naar mijn idee deed het te véél pijn en op de foto’s had ik (met mijn deskundig oog) gezien dat er eigenlijk nog NIKS verandert was aan men pols … en na enig licht protest tegen de maffe dokter die zei dat er ‘volledig niks aan de hand was en alles er goed uitzag’ kwam die slimmerik er inééns achter dat het misschien toch een goei idee zou zijn mijn pols voor nog eens drie weekJES in de plaaster te steken? Dus … vaarwel vrije polsjes, vaarwel armbanden, vaarwel piano- en turnles (dat gedeelte vind ik minder erg), …
Maar ja, hopelijk helpt het dan ook en ben ik binnen drie weken definitief van die plaaster verlost!

verder nog enkele aankondigingen:
- nog maar een paar weekjes voor het examen (eikes!)
- nog maar een paar weekjes voor de vakantie!! (jipieieie :)  )
- heb een katje gekregen, mijn nieuwe grote liefde en man van mijn dromen, een kleine speelvogen en een  schat van een kat, onzen Bello
- bij deze, meneer de weermeneer, dringend verzoek om mooi weer, zon en zalige temperaturen, bij voorbaat dank!
Ik denk dat ik wel ongeveer verteld heb wat ik te vertellen had, dat mijn hartje weer gelucht is, dat ik mijn ei weer kwijt ben, dat alles van mijn lever is en alles wat op men maag lag verdwenen (wat een organen, hé?)
Dus ik ga het hierbij laten voor vandaag … Ik kruip nog eventjes in de zetel, smullen van de kokoskoekjes die men zusje speciaal voor mij gemaakt heeft en dan trek ik mij terug in mijn bed!!
Slaap lekker en tot blogs!!

 

ambetante armen en toffe trajecten april 21, 2008

‘t Leven is mooi!! Overdonderend, druk en in veel opzichten lichtjes chaotisch, maar wel mooi en leerijk en tof en spannend… vooral spannend!!
De laatste weken waren voor mij vol nieuwe dingen … eerst een week cursus, dan twee weken stage, tussendoor een weekend aan de zee onder vriendinnen, bussen nemen, haren knippen, armen breken, …
De animatorencursus die ik heb gevolgd was gewoon schitterend. ‘k Heb me enorm geamuseerd, veel bijgeleerd en leuke mensen leren kennen.
Mijn stage was al bijna even schitterend … Ik stond op de Zuidschool, een school voor kinderen met een handicap. Volgens mij is dat wel iets waar ik later in zou willen verder gaan. Vooral de dove kindjes (mag je eigenlijk niet zeggen, kindjes, want kind is op zich al een soort verkleining van het woord mens. Als je dan nog eens -jes achter kind plakt, verklein je opnieuw en je mag niet te vér verkleinen!! Geleerd op de cursus) waren enorm vertederend. Die ‘mannekes’ proberen heelder verhalen te vertellen met die kleine handjes en aandacht te trekken door onder je kin te kriebelen en komen knuffelen als ze zich amuseren …
Ik kan ondertussen (in kleutertermen en ) in gebarentaal heel wat vertellen … dat ik naar het toilet moet, dat het tijd is om naar mama te gaan, dat de poes slaapt, dat de juf ziek is en thuis ligt te slapen, dat schapen, koeien, kippen, kuikens, … beesten van de boerderij zijn, en ga zo maar door!

Tussendoor ben ik dus ook nog een weekendje naar de zee geweest, met een TROEP vriendinnen… Heel Oostende weet dat we daar geweest zijn, we hebben veel te weinig slaap gehad en amper iets van de zee gezien, maar … we hebben ons ba-nge-lijk geamuseerd!!

Ondertussen is er nog iets wonderbaarlijks gebeurt! DE ZON SCHIJNT!! En daarmee wordt mijn humeur ook stukken beter!! Ik lach zoveel dat mijn kaken er bijna pijn van doen en voel me goed in mijn vel …
Ik heb een paar toffe vriendinnen rondlopen (die zo zot doen dat je niet anders kan dan je op je gemak voelen), schatten van vrienden (die ervoor zorgen dat elke schoolmiddag en speeltijd gevuld wordt met een mieke die loopt te gieren van het lachen), nog een aantal spannende vooruitzichten ( stréssfactor, optreden met de notenleer, …), een lieve moeke (die al mijn puberproblemen en moeilijke vraagstukken moet aanhoren) en een dappere vokke (die nu al twee weken een proteïnendieet volgt en niets anders eet dan ‘drassige pap uit zakskes’), pubererende (of puberende of puberale …) zusjes en een broer die opééns alle kinderen uit de straat heeft ontdekt (en die kleine (B)engeltjes steevast uitnodigd voor een uiterst lawaaiig bezoekje aan de tuin).
Iets korter uitgedrukt ben ik dus gewoon een ‘gelukzakske’ (gelukkig geen zakske me drassige pap erin ) en zal ik het wel halen tot de vakantie!!
Nu kruip ik in mijn bed, want anders heb ik niet genoeg energie voor de lachbuien van morgen
Slaap lekker!!!

kriebelige kolders en drukke dagen!! maart 30, 2008

De lente is weeral begonnen … met plens- en hagelbuien, veel nattigheid en een óvervólle agenda!! De paasvakantie wordt benut om te schilderen. Gelukkig is dat vooral een jobke voor mijn ouders en ben ik er om af en toe, hier en daar, een handje toe te steken.
Verder ben ik vooral op mijn kamer geweest, genietend van de rust en het feit vooral géén huiswerk te moeten maken.
Toch is er genoeg stress om me met m’n beide voetjes op de grond te houden!
De komende maand is één gigantisch gevuld agendablad!!
Morgen vertrek ik, voor een week, op animatorencursus. ‘k Heb er ongelooflijk veel zin in, maar ben wel lichtjes zenuwachtig !
Als ik dan zaterdag weer thuiskom, waarschijnlijk goed moe (en hopelijk ook voldaan) heb ik nog een dagje rust.
De volgende dag is de eerste dag van mijn stage… ik sta, deze keer, twee weken in de zuidschool, een kleuterschool voor kindjes met een handicap! De andere leerlingen van onze school die daar al stage hebben gelopen zijn allemaal enorm enthousiast, dus ik heb er ook wel zin in! Daar (in ‘t midden van ‘t stad!!) is al een hele bedoeling en beleving …
Als ik dan terug thuis kom, na die twee weken, moet ik in het weekend mijn stageverslag af zien te maken (met enige hulp van mijn allerliefste moeke ).
Die woensdagavond ga ik naar het toneel kijken. Dat is zoiets van school, dat je goedkoper naar theater en toneel kan gaan. Deze keer is het ‘de storm’ van shakespear, en ik ben ook al naar ‘tok tok de beenhouwerij’ en ‘Lodewijk de koningspinguin’ gaan kijken.
De volgende avond treden we op met de muziekschool (binnen drie weken! nog maar twee lessen om te oefenen, waarin ik al zéker te laat ga komen omdat mijn stage pas om half een voorbij is!!).
De dag dáárna is het stressfactor, een soort festival dat op onze school georganiseerd wordt. Eerst en vooral zit ik bij de backstage dus moet ik die dag helpen om de lokalen van de artiesten te ‘bekleden’. En verder moet ik zelf een liedje spelen, met een paar vrienden en vriendinnen …  ik moet nog massa’s oefenen (dat sluit nog geen fiasco uit natuurlijk) en we hebben nog maar twee middagen om sámen te oefenen!!
De dag erna wordt mijn neefje gedoopt …. en de donderdag daarop doet mijn broer zijn communie!
De komende maand ziet er dus bijzonder druk uit! Ik ben al lichtjes overstressed en slaap nogal slecht en áls ik slaap droom ik over dove kleuters die aan mijn haar trekken, de hele school die mij uitlacht omwille van een gigantische black out in ‘t midden van ‘t podium, een valse noot voor heel de muziekschool (die trouwens ook wel aangerekend zal worden op mijn examen!) of doorscheurende communie-kleren!!
Gelukkig kruipt er af en toe ook wel is een supertoffe kerel of een geweldige ervaring in m’n dromen op!!
DUS … het zal nog wel eventjes duren voor ik weer tot bloggen toekom!
Nu ga ik op mijn gemak in mijn bed kruipen, zodat ik me morgen uitgerust in het avontuur kan storten!!
Lieve Kriebelige Lente Kusjes,

Mieke

maart 20, 2008

 We zijn alweer meer dan een halve maand verder en het bloggen wordt een zeldzaamheid. Door te veel bezigheden en dingen om handen is de computer vooral een school-middel. April komt eraan gestormd met een gigantische snelheid en zit nu al ongelooflijk vol! cursussen, stages, optredens, festivals, een doop, …

En daarmee verminderd dus ook steeds meer de kans op schrijftijd! Toch is bloggen nog altijd een uitlaatklep, een creatieve ontploffing … En omdat ik mezelf niet wil teleurstellen en omdat de goesting overwon, volt hier dus nog een gedicht, dat ik ooit heb geschreven:

Miljoenen dingen zou ik willen zeggen
Miljarden dingen spelen door mijn hoofd
En ooit krijg je die nog wel te horen
Dat heb ik aan mezelf beloofd 

Maar nu kan ik je enkel zeggen
Hoe bijzonder jij wel bent
Hoe blij ik ben voor al de mensen
Iedereen die jou goed kent 

Ik kan mij aan je overlaten
Voel me volledig goed bij jou
Ik voel me warm en heel geborgen
Al kom ik uit de koudste kou 

Alles kan ik aan je zeggen
Nooit heb ik te veel gezaagd
Ik kreeg ook steeds een eerlijk antwoord
Op alles wat ik heb gevraagd 

Al gaat de wereld veel te snel
Bij jou gaat alles zalig traag
De tijd staat stil maar 1 ding blijft
Ik zie je ongelofelijk graag 

Je bent een mens uit de duizend
Vol rust en ook vol vrolijkheid
Ik zal voor altijd van je houden
Ik wil je nooit, echt nooit meer kwijt 

Dan wil ik ook nog laten weten
Dat ik je door en door vertrouw
En dat ik, door vuur en regen
Ongelofelijk veel van je hou!

Dit is een gedicht dat ik geschreven heb voor mijn oma, omdat het belangrijk is om af en toe te laten merken hoe belangrijk sommige mensen zijn …
En voor mij is dichten daar nu eenmaal een handige manier voor!
Spelen met letters en woorden en daarmee proberen zo goed mogelijk te verwoorden wat er nu net in je omgaat is en blijft elke keer een uitdaging en ‘t is voor mij iets aangenaams om mijn energie in te steken. (in elk geval stukken aangenamer dan taken wiskunde of Frans, zodat sommige gedichten wel eens ontstaan in een poging een kwartiertje te ontsnappen aan die martelingen !)
Bij deze denk ik dat ik maar eens stilletjes aan weer van de computer ga verdwijnen, om mijn gepijnigde hersennen voor te bereiden om een laatste schooldag voor de paasvakantie!!

Yahoooeoeoe! En een toffe vakantie toegewenst, slaap lekker en tot blogs

woorden kunnen moorden maart 2, 2008

al die jaren
Uiterst zorgvuldig
een muur rond mijn
binnenste gebouwd
Een muur van geluk en liefde
kansen en zelfzekerheid
Goed
Nu door jou
Die jaren werk
Mijn wereldje van geluk
Door één enkel woordje
Met de grond
gelijk gemaakt
Het klopt …
Woorden
kunnen
Moorden

 Dit gedicht heb ik geschreven in een periode waarin ik me vreselijk voelde …
Door geweldige familie, toffe vrienden, een nieuwe school en veel hulp voel ik me nu véél beter en amuseer ik me te pletter …
Door hierover te hebben geschreven en die gedichten terug te kunnen lezen voel ik hoeveel geluk ik heb (gehad) met zoveel toffe, lieve en behulpzame mensen in de buurt!

irritante inspiratie dus olijke oplossingen maart 2, 2008

Mijn inspiratie is volledig op, uitgedroogd en verdwenen … Dus zal ik maar wat oude spulletjes uit de kast moeten halen! Bij gebrek aan iets beters en nieuwers heb ik dus maar eens alle mapjes in de ‘mijn documenten’ open geklikt en gezocht naar alles wat bruikbaar was. Voorlopig zal ik, tot ik iets beter heb gevonden, wat gedichtjes, verhaaltjes, hersenspinsels, e.d. op mijn blog gooien.
Veel van de dingen die hier zullen belanden gaan over diepere gevoelens, dus het is voor mezelf iets heel belangrijks om te kunnen schrijven en in het schrijven die gevoelens te kunnen uiten.

De zon streelt
met zijdezachte vingers
straaltjes geluk
van onze huid
we vertellen elkaar
geheimen en verhalen
vol passie en romantiek
maar zonder geluid
de wind speelt muziek
in onze haren
je bruine arm tintelt
speels tegen die van mij
je lacht weerkaatst over het water
je port je vinger
spelend in mijn zij
we volgen stil
de vormen van de wolken
maar je draait je om
en kijkt me lachend aan
ik wil het liefst
voor altijd in je blik verdrinken

om nooit meer uit deze droom
op te moeten staan

…

valentijnverhalen en chique shoppers februari 16, 2008

De zon schijnt de hele dag en toch is het nog steeds om te bevriezen!! Maar omdat het alweer zo lang geleden is martel ik mijn verkleumde vingers en sla ik aan het typen.

Dinsdag zijn we met alle vijfdejaars van onze school naar Ieper geweest. Een aantal museums, kerhoven, … gaan bekijken, omtrent onze lessen over de eerste wereldoorlog.
‘t Was een lange dag en we hebben heel wat informatie te verwerken gekregen, maar ‘t was best boeiend en plezant en we hebben ook héél wat afgelachen!
De volgende dag had ik notenleer … En ook dat was weer leuk! ‘t Gezelschap daar is gezellig en de liedjes die we moeten zingen klinken écht chique als we met z’n allen zingen. Bovendien zijn sommige mensen écht lachwekkend en grappig! Als hun hoge re eruit komt als een sol of ze een si zingen maar zo luid mogelijk faaaa brullen is het soms moeilijk serieus te blijven.

Donderdag valentijn. Ook dit jaar heb ik valentijn single gevierd, maar wel met een hele hoop toffe vriendinnen om me heen, met en middag muziek (met dank aan Amber, Gilles en Dorien) en een uurtje minder les dan normaal.
Vrijdagavond had ik weer pianoles en hoewel ik lichtjes naar mijn oren kreeg om mijn te lange nagels (ge zult moete kieze, u nagels of piano spele) en ik mijn vingers niet helemaal juist hield (ronde vingers mieke, RONDE VINGEEEURS!!!!) viel deze les best mee. De liedjes beginnen al een beetje te klinken en als ik genoeg oefen lukt het soms al één liedje ( ) zonder fouten te spelen!

Weekend is iets zalig! De persoon die dat heeft ingevoerd zou in aanmerking moeten komen voor een nobelprijs (voor vrede of het bekommeren om het welzijn van alle studenten!). Vandaag heb ik eerst wat huiswerk gedaan, want onze leerkrachten vinden blijkbaar dat een weekend alleen voor leerkrachten geld. Ze doen er héél wat voor om ons met onze gedachten toch bij school te laten zijn (wat met een werk voor seminarie, een test geschiedenis, een taak chemie, een test frans en een van godsdienst nog gelukt is ook!).
Maar na de middag ben ik er met mijn mama op uit getrokken om kleren te gaan kopen. De laatste tijd koop ik véél kleren, maar mijn jeansbroek was stuk, dus dat was een goed excuus om er een nieuwe aan te schaffen.
Met een drie truitjes, een topje en een broek ben ik dus ook méér dan tevreden. En ‘t was bovendien een gezellig uitstapje met mijn mama
Morgen nog maar wat voor school werken en genieten van hetgeen waarvoor weekend dient! Ontspannen!!!
Tot snel, slaap lekker en nog een fijne verliefde valentijntijd …

krokuskriebeltjes en vakantieverzinsels februari 9, 2008

Met een blad vol spelregels, die ik voor Nederlands in elkaar moet steken, voor mijn neus en een stuk of tien worddocumenten tegelijkertijd geopend kwam ik opeens weer op het gekke idee om nog eens te bloggen.
Met een humeur dat door het schitterende weer omgetoverd is tot een uitmuntend lentehumeurtje vloeit ook de inspiratie weer naar binnen.
Vakantie betekent voor veel mensen rust … lekker niksen, lang uitslapen, shoppen, weggaan, … Voor ons betekent vakantie hetzelfde, maar komt er ook nog wel wat extra bij.
Met de communie van mijn broertje in het vooruitzicht en geen massa regenbuien die op ons hoofd terecht zouden kunnen komen kreeg mijn mama het geweldige idee de tuin nog eens grondig onder handen te nemen.
Moet je weten dat onze tuin … gigantisch is! (Gigantisch is, naar mijn gewoonte, weer lichtjes overdreven, maar hij is toch in elk geval héél groot ) Gelukkig is mijn mama goed in allerlei ‘jobkes’ verzinnen, zodat er zeker toch iets tussen zat dat mij ook wel lag.
Ik heb een geweldige hekel aan in de tuin werken! Je handen worden er vies van, je pakt gegarandeerd in een bos brandnetels of valt in een struik waar van die door-je-broek-prikkende stekels aanzitten! En vaak zie je er nadien niks van of staat het onkruid een week later alweer terug! Deze week werd gelukkig uitgetrokken voor het gróte werk. We mochten afval uitgraven (een vooroorlogse frigo die door onze lieve buurman is achtergelaten), het tuinhuis,het kippenhok en de tuinstoeltjes schilderen (het kippenhok mocht ik zelfs helemaal vol tekenen met al wat in me opkwam), de muur van het basketbalveld bekladden, draad spannen, weggetjes leggen, …
En ik werd, tot mijn grote blijdschap, als de verantwoordelijke van het schilderwerk uitgeroepen. Schilderen, tekenen, … ‘k vind het allemaal super!
Dus ben ik, met half bevroren vingers, een muts tot net boven mijn ogen (anders zag ik niet veel van wat ik moest schilderen), twee truien, een jas en dikke sjaal, achter de tuinstoeltjes gekropen.
Meestal is in de tuin werken een regelrechte hèl, maar nu viel het in veel opzichten nog goed mee.

En natuurlijk hebben we ook al leuke dingen kunnen doen. Ik ben een middagje gaan winkelen met mijn jongste zusje, die tot mijn grote verbazing hélemaal de perfecte shoppartner blijkt te zijn (Wouw, Mieke, is dat niks voor u? Ik zou dat niet kopen zenne, precies zo’n opgerold worstje! Tuuuurlijk moogde da T-shirt nog passen, ‘k heb alle tijd van de wereld! Mieke, stop me aan die broek te trekke, ziede ni da ze gewoon te klein is!) en we hebben dan ook héél wat afgelachen met absoluut absurde en idiote klerencombinaties, te kleine broeken (er was iets mis met die maten! Ik geraakte zelfs niet in de 48, en zo dik ben ik nu ook weer niet!), … Nadien heb ik haar nog op een milkshake getrakteerd en zijn we als tevreden shopsters naar huis vertrokken. Zij heeft een truitje, buttons en haarrekkers gekocht, ik een T-shirt, oorbellen, ketting en lippenstift.

Ik ben ook al bij mijn oma gaan slapen. Er zullen wel mensen zijn die zich afvragen wat daar leuk aan is, maar ik heb een geweldige oma Een dagje op bezoek is altijd plezant!
En gisteren ben ik gaan zwemmen met een vriend en men zusjes. Half verzopen en lichtjes uitgeput zijn we ’s avonds nog gaan eten bij onze tante, want die is verhuist en we moesten haar huis nog gaan keuren .
Vandaag zijn we óók nog gaan eten bij onze bomma en heb ik toch nog maar wat doorgewerkt aan het spel dat we in elkaar moeten steken (de dingen waarvan op het laatste moment, of gewoon véél te laat, werd beslist dat het toch niet helemaal goed was en veranderd moest worden) en wat oefeningen van chemie uitgedokterd, die ik blijkbaar niet kan oplossen omdat ik een verkéérde tabel heb (niet moeilijk dat ik altijd alles fout had! )
Na het paardrijden kwamen mijn ouders en broer en zus thuis met (de) vier (beloofde) cavia’s. Mooie beestjes die een plekje hebben gekregen in het gerenoveerde kippenhok, met anderhalve vierkante meter loopruimte, speciale drank- en voertoevoer, luxe-zaagsel in het hok en natuurlijk de bijgeleverde drie speelkameraadjes! Die beesten hebben bijna meer dan ik Na lang te hebben nagedacht hebben ze ook nog eens een naam gekregen. Uiteindelijk zijn de (zielige) beestjes pompel, laila, peperbol en naamloosje gedoopt, de laatste in afwachting tot ook mijn zus nog een goede naam zou vinden voor háár cavia.

Nu ga ik nog genieten van mijn laatste dagje vakantie voor we er weer moeten invliegen op school.
Vrolijke krokus-kriebelige-kusjes!!